Google+
Το Πεζούνι λαλεί: Έν είμαι ρομαντικός, ονειροπολος, κοντός. Έν είμαι ευγενικός αλλά ούτε τζε ψέυτης. Εν είμαι σοβαρός (συχνά), ακομπλεξαριστος, δυστιχισμενος. Δαμέ δεν γράφω ότι θέλεις και όπως θέλεις. Σεβάστου τον χώρο μου τζε αν θα διαβάσεις τι γράφω, να θυμάσε ότι διαβάζεις με δική σου ευθύνη

11.1.13

Αφήνω λαγκάδια τζε βουνά

5 επολοηθήκαν πίσω
Φέυκω τζε εγώ άυριο χαράματα (σε λίες ώρες βασικά), πάω πίσω Σσέφηλτ.
Εν νιώθω απολύτως τίποτε αλλά εκάμαν με να νομίζω ότι έπρεπε να νιώθω κάτι.
Βασικά νιώθω, είμαι τσας αγχωμένος επειδή περιμένει με πολλή δουλειά που εν να πάω πίσω τζε πολλά deadlines. Αυτά.
Η μάνα μου λαλεί μου ότι εν upset επειδή φέυκω. Ε εν έπρεπε μανα μου να είσαι upset. 4 μήνες έλειπα τζε τωρά σου είρτε? Πάνω χαρά σας τζιολάς που εν να έσσετε το σπίτι δικό σας.. Τζε άτε υπόσχουμαι ότι εν να σε πιάνω Σκάηπ πιό συχνά απ’ότι πριν, για νά’σε χάππη.
E, το 97% των γνωστών και φίλων είναι πλέον τζικάτω, αλλά βέβαια τζε να μεν ήταν σιγά το πράμα πεθκιά. Εν να κλεούμαστε κάθε φορά που φέυκουμε? Άτε να δώ.
Το πιο σπαστικό είναι που πιάνω τηλεφωνήματα που κάποιους γνωστούς (ναι, κάποιοι εν τζε οικογένεια) τζε κάμνουν μου χεσίδι επειδή εν τους πιάνω σκάηπ ενώσω είμαι Σσέφηλτ.. Ε, ένα λεπτό κύριος γιατί εν να τα πάρω τωρά, ενώσω είμουν Κύπρο έπιανα σε τζε πολλά τηλέφωνο ή εμιλούσαμε τζε πολλά τζε τωρά είρτεν σου η αναλαμπή ότι θέλεις να σε πιάνω Σκάηπ? Αη μαρή που δαμέ. Έλεος δηλαδή τούντην εμμονή που έχουν κάποιοι με την απόσταση.. (τί εννοείς ότι τζε εγώ εχώρισα το Περτίτζι mainly εξαιτίας απόστασης? ΕΝ ΜΕΤΡΑ, ΟΥΣΟΥΤΕ) Τζε ότι πώ εν λόος γραμμένος σε πέτραν, οκέη κυρία Ντάγκερ? :Ρ Κανένας εν αππόθηκεν! (καλά ντα, μπορεί να αππόθηκα λίον, ΕΝ ΕΣΣΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΩΜΟΣ, ΕΠΕΙΔΗ ΟΤΙ ΠΩ ΕΝ ΛΟΟΣ!)
Άτε κανεί, επαραχέ.
Καληνύχτα τζε εν να σας δώ που το δωματιούη 5Χ5 στο Σσέφηλτ.

Υ.Γ. Να θυμηθώ να έβρω nickname του Σσέφηλτ.
Υ.Γ.2 Σε τούντο ποστ εν θέλω criticism για την ορθογραφία μου. Αφήστε μου λίο chance να συνέλθω απο τον προιγούμενο όλεθρο τζε ξανά πάλε στο επόμενο ποστ! Τσιν Τσιν!

7.1.13

ΘΟΚ - Μαμά που πας

28 επολοηθήκαν πίσω
Ουλα εξεκινήσαν με την θκιά-πεζούνι  που είσεν ορέξεις τζε εσπούρταν μωρά. Εξέρετε εσείς ότι άμμα είσαι πολύτεκνος πιάνεις μούχτι εισιτήρια σε θέατρα και σε διάφορα άλλα δήθεν κουλτουριάρικα ηβεντς στην Κύπρο? Μάλιστα! Επειδή, λαλεί σου η κυβέρνηση, άμμα έχεις ένα σορο μωρά, εν να βρίσκεις τζε λίην ώρα να πηαίνεις θέατρα.
Τέσπα, έιχεν εισιτήρια για μιαν θεατρική παράσταση που ελέγετουν “Μαμά που πας” κάποιου κύριου Άντριου Μπέργκμαν. Λαλούν σου, πέζει η  Ντενίση μέσα σημαίνει εννάν καλό! Πάμε να το δούμε (α νε, εντζε μούχτις). Παρετώ εγώ τες γραφές μου τζε τα φυλοσόφκια, τζε πιάνουμε τον δρόμο για την χώρα οικογενειακός. Στον δρόμο λαλούν μου εν του ΘΟΚ. Μάλιστα..
Φτάνουμε. Δικλώ δεξιά, δικλώ αριστερά.
Εν ένας τόπος που έν εξαναπήα. Καινούργιος.
Το νέο θέατρο του ΘΟΚ, ενημερωνουν με.

Μα θώρε facade τζε κακόν. Ούλο γυαλήν με μεταλικά Ι-beams τζε cross bracings. Ενδιαφέρον, σκεφτούμε. Το 2003 εκάμαν παγκόσμιο διαγωνισμό για τούντο θέατρο (νε, ‘παγκόσμιο’ ταχα μου) τζε εκέρδισε το σχέδιο κάποιου Κυπριακού αρχιτεκτονικού γραφείου, του Kythreoti Architects. Μπένουμε μέσα τζε συνειδητοποιώ ότι έννεν κτίριο ότι νάνε. Για κυπριακά δεδομένα υπήρξε κάποια σκέψη που πίσω του. Συγυρισμένο spatially, μπένεις μέσα τζε ξέρεις ακριβός που πρέπει να πάεις. Η είσοδος φέρνει σε σε ένα τεράστιο void space που βλέπεις που την μια άκρια του χτιρίου μέχρι την άλλη άκρια. Ο τρόπος μετακίνησης ξεκάθαρος που την αρκή αφού ανοίετε μπροστά σου (στα αριστερά) ένα μακρύ railing σκαλιών που σε οδηγούν απο την ρεσεπσιον στο εστιατόριο κάτω και στα γραφεία πάνω. Στα αριστερά σου βλέπεις το exterior της αίθουσας θεάτρου, την οποιάν έκαμεν κυκλική τζε επεριτριγύρισε  την που ένα φωτισμένο διάδρομο με γυαλί σάνα τζε εν βιτρίνα που τα έξω τζε βλέπεις μέσα την θεατρική αίθουσα, η οποία πλέον παραλαμβάνει δικό της existence διαφορετικό που το υπόλοιπο κτίριο. Εθύμισεν μου λίον τούτο δαμε:

Φώτο: http://www.jrs.co.uk/case-studies/alternative-technology.aspx
Φώτο: Alex Randall (Public Domain)
που βασικά εν το εξωτερικό ενός auditorium ενός ινστιτούτου για sustainable technology στην Ουαλία. Τούτος όμως, εν εδημιούργησε το δέρμα του θεάτρου που πηλό, αλλά που μιαν επένδυση χαλκού την οποίαν μόνο τζαμε χρησιμοποιεί για να το διαφοροποιήσει. Πράμα που με φέρνει στο επόμενο ποιντ. Ο τύπος, επροσπάθησε να δημιουργήσει μιαν αληθοφάνεια με τα υλικά που χρησιμοποίησε (πράμα που μου αρέσκει, τζε συμφωνώ, άν τζε το τι είναι η αλήθεια τζε τι οι εν μεγάλο θέμα που εν αναλύω δαμέ)  αλλά επαράκαμεν το. Εμέτρησα ένα σωρόν υλικά. Έπεξεν με γυαλί, σίδερο, άσπρο γρανίτη, ξύλο, χαλκό, πέτρα (νε! Στην είσοδο είχε μέχρι και πέτρα) τζε τσιμέντο σε ένα κτίριο. Ήταν σαν την σαλάτα την ανακάτοτην. Τέσπα. Το πιο ενδιαφέρον κομμάτι όμως (τζε ευτυχώς δηλαδή, επειδή με τόσα υλικά παρολίο να μεν ξεχωρίσω πού έθελε να δώκει σημασία τζε που οι) ήταν η θεατρική αίθουσα. Μπένεις μέσα τζε νιώθεις ότι είσαι σε nest πουλιού αφου ‘αγγάλιαζεν’ το ένα pattern που ξύλινα δοκάρια. Δαμέ ευτυχώς έπαιξε μόνο με ξύλο, τσιμέντο τζε τσας μέταλλο για να κάμει μιαν κυκλική αίθουσα, με την σκηνή στην ακρη περιτριγυρισμένη που ξύλο (σαν frame). Εντυπωσίασεν με το πόσο μικρή εφαίνετουν η αίθουσα, το πόσο κοντά εφαίνετουν η σκηνή, αλλα στην πραγματικότητα ούλα ήταν πιο μεγάλα απ’ότι εφαίνονταν. Έπεξεν όμορφα με το form. Δέτε τες φώτο που κάτω. Στες δύο άκριες της σκηνής, έβλεπες πολαπλές κολόνες που τσιμέντο με καμπυλωτό  σχήμα, που εδιούσαν την αίσθηση ότι μόνο το θέατρο υπάρχει. Ένιωθες ότι είσαι σε μια δομή ξεχωριστή που το υπόλοιπο χτίριο (Εν τα μόνα elements που μάλλον ο αρχιτέκτονας εν ήταν αληθοφανές με το υλικό του, αφού νομίζω τζίνες οι κολόνες έν ήταν δομικά στοιχεία στην κατασκευή) τζε γενικά εδιούσαν του ένα ωραίο στοιχείο. Έν μπορώ να πώ ότι ήταν καταπλυκτικό χτίριο, είδα τζε πιο ενδιαφέρουσα designs. Το τί μπόρω να πώ όμως είναι ότι έννεν ένα τετράγωνο, άχρωμο, πλωτό πράμα όπως συνήθως βλέπεις στην Κύπρο τζε ετράβισεν μου την προσοχή.
Τι?
Η παράσταση?
Α, νε, ήταν χάλια.
Φώτο: KythreotisArchitects 
Φώτο: ΘΟΚ/ Χρίστος Θοδωρίδης
Φώτο: KythreotisArchitects 
Υ.Γ. ΑΠΑΙΤΏ  Σχολιασμό για την ορθογραφία μου σε τούντο ποστ!

6.1.13

Η ζωή της Πίττας

8 επολοηθήκαν πίσω
--Τα τελευταία ποστ εν το ξέσπασμα που πάντα πρέπει να υπάρχει τζε απλα έτυχε να φκεί online, νομίζω ήταν constructive αλλα εν ηταν ανάγκη να ήταν τόσο δημόσιο κε τοσο .. online.. τέσπα, συνεχείζουμεν. Πάντος ειμαστε μια χαρα με το περτίτζι (για όσους ενδιαφέροντε). Ξεπουπούλιασμα εν θα υπάρξει άλλον Κύριε Ντρήμερ. Τα υπόλοιπα στο επόμενο επισόδιο!--

Προχτές αντίπροχτες, μετά που ένα τηλεφώνημα του 27, εμπίχτηκε (με δική μου προτοβουλία) στο εξερετικά γεμάτο μου πρόγραμα, το σινεμά κατα τες 7:30. Με εξερετικά γεμάτο πρόγραμα, ενωείτε ότι ενωώ να κάθουμε σπίτι μπροστά που το μακ τζε να προσπαθώ να γράψω τζίντη αναθεματισμένην την προκύριξη. Έκατσα τζε υπολόγισα τα. Γράφω ένα ποιντ την ημέρα, που σημένει εν να μου πάρει μιαν φτομάν να την γράψω. Τέσπα, πίσω στο σινεμά. Επίαμεν να δούμεν το “Life of Pi” του Ang Lee (Επείσης γνωστός για το Brokeback Mountain) απο το βιβλίο της του Yann Martel.


Έχω πολλά να πώ, αλλα πυστέυκω εν να το χαλάσω για τζίνους που θέλουν να το δούν. Με λία λόγια, είναι μια πανέμορφη τενία, μαγευτική μπορω να πώ. Ταξιδέυκη σε μέσα σε μιαν ιστορία τζε πέζει μαζί με το understanding of what is real and what is not. Μιλά για τον πόλεμο μεταξί faith τζε science τζε μεταφέρει το μύνημα του με τόσο balanced τζε όμορφο τρόπο. Χρεισιμοπιά μεταφορές συνέχεια τζε γενικά τραβά σε τζε δημιουργά ένα διάλογο μεταξύ σου εσένα τζε της ιστορίας που διηγα με ένα τρόπο που σε βρίσκει προς το τέλος της τενίας να σκέφτεσε τόσα πολά πράματα την ίδια ώρα: για τον κόσμο που ζείς, την θρησκεία, τον εαυτό σου τζε την γαλίνη που δημιουργίτε όταν βρίσκεις την ψυσσή σου…
Ο πέζουνος ο φιλοσοφε!
Άτε, επαραχέ. Δέτε την, εν πολλά ωράια.
Till next time.

Υ.Γ. Κάθουμε τζε βλέπω το τρέηλερ ξανά τζε ξανά τζε ανατριχιάζω.

4.1.13

And Laugh hysterically

4 επολοηθήκαν πίσω
Φάσεις φάσεις βλέπω πόσο ανόροιμοι είμαστε κε νιώθω χαντός..
Μετά σταματώ να το σκέφτουμε τζε περνά μου.


One day baby, we'll be old , and think of all the stories that we could have told  ... and laugh and laugh.
:)
Καλυνήχτα σας τζε καλο καινούργιο χρόνο (έν σας ευχήθικα ακόμα)

24 του Νοέβρη του 12 (Updated)

9 επολοηθήκαν πίσω
2 Ιανουαρίου 2012
Έγραψα το τζίντην μέρα. Εδιάγραψα το την επόμενη. Ένα μήνα τζε μια σοβαρή συζήτηση με το Περτίτζι μετά, ξαναποστάρω το. Εν αστίο το πόσα κακά πράματα διαβάζω ποτζί ποδά για εμένα μέσο του μπλόγκ του περτιτζιού. Εγώ πάντος νιώθω ότι έκαμα το σωστό, ότι τζε αν πιστέυκει ο οποιοσδίποτε.
Υ.Γ. Το περτίτζι, μετά που δική μου προτοβουλία, εσυμφώνησε να μείνουμε φίλοι. Είπα του ομως ότι ανα πάσα στιγμή νιώσει ότι εν το αντέχει τούντο πράμα, να το πεί… Τζε προς τα ποτζί το βλέπω.
Υ.Γ.2. Θένκς φουρνόφκιε για την συμβουλή τζε σόρρυ που εν απάντησα στο τουίτ που επόσταρες τζίντην μέρα.

24 Νοεμβρίου 2012

Πέφτει δαμέ πίσω μου, στο κρεβάτι. Εν ετζημηθηκεν ακόμα, ακούω τον που αναπνέει την αναπνοή του όξυπνου (ΝΕ!)
Ήταν τα γενέθλια μου σήμερα, τάχα έκλεισα τα 21, αν είναι δυνατόν! Εγώ είμαι μωρό ακόμα! Νιώθω μωρό, μοιάζω μωρό αρα είμαι μωρό! Τέσπα. Το θέμα είναι αλλού.
Εν ήταν να κάμω τζε κάτι ιδιέτερον, είσσεν γενέθλια τζε αλλο μιά κορού του κόρς μου τζε είπαμεν να καλέσω φίλους μου τζε να έρτουμε ούλοι ποτζί που μινήσκει τζίνη τζε να περάσουμε καλά τζε μετά να πάμε κανένα κλάπ ..

Ώπ, ακούω τον… Τωρά αναπνέει την αναπνωή του κλαψιάρη. Ρουφά τζε την μίξα του με τρόπο για να μέν φανεί ότι κλέει. Τα φώτα εν κλειστά, τζε έν είπαμεν κουβέντα στην επιστροφή. Εμπίκαμεν του δωματίου τζε τζίνος έπεσε. Εγώ άνηξα το μακ να κάτσω να γράψω δαμέσα. Η αλήθκει είναι ότι έν πολλο θέλω να πέσσω δίπλα του πόψε.

Που λαλείς, τζε εγώ εκουβάλεισα ούλους τους Κυπρέους, τζε έκαμα τζε κούτζια σε τζίνους που έν θα έρκουνταν. Ε, επίαμεν τζαμέ, επιερώσαμεν τζε λεωφορίον να πάμεν, τζε τελικά ήταν εξερετικά παράξενα! Τζε επιάσαν μου τζε δώρο οι κυπρέοι το οποίο εκόστιζεν 98 λίρες! (Αφήκαν την τιμή πάνω, εν ξέρω αν εθέλαν να μου πούν κάτι ή αν ήταν καταλάθος) τζε τούτο κάμνει με να νιώθω ακόμα πιο χάλια επειδή εγώ έν τους έφκαλλα κάν έξω! Απλα επιέναμεν τζαμε για ποτά ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΝΑ ΦΈΡΟΥΝ ΟΙ ΊΔΙΟΙ υποτίθετε. Ε, υποσχέθικα τους dinner ποδά έσσω μου την άλλη εφτομάν σαν ευχαριστώ τουλάχιστον.

Εγύρισεν πλευρόν τωρά. Νομίζω προσπαθέι να τζημιθεί αλλα έν τον αφήνουν τα δάκρυα.

Επείρα ποτά εγώ ποτζί στο “πάρτυ” τζε άρκεψαμε να πίνουμε πέρκη τζε γινέι πιό ενδιαφέρον. Ε.. σιγά σιγά άρκεψαμεν να περνούμε καλά. Όστη τζε έπεσεν ο καυκάς μεταξύ των πούστιον (Πουσστοκαφκάς δηλαδή). Έν ξέρω πιος φτέει τζε πιός όι. Αλλά ενεβρίασα, ενεβρίασεν τζε νομίσω απλά ετραβίχτικεν η σκανδάλη.
Περτίτζη, εν έχω τα κότσια ακόμα να σου το πώ μπροστά σου γιαυτό γράφω το δαμέ ενώ εσύ προσπαθείς να τζημιθείς πίσω μου. Έν είμαι χαρούμενος. Έν δουλέυκη το πράμαν πιόν. Εν ξέρω γιατί. Έν ξέρω αννεν η απόσταση ή αν απλά έν τερκάζουμεν τελικά (Ελπίζω να μένεν το δέυτερο). Ότι τζε να είναι, ότι τζε να φτέει, έτσι είναι τα πράματα. Επαρατήρησες το τζε εσύ αλλα είσαι πολλά πισματάρης για να το δεχτείς. Εν γίνεται να σε πλιγώνω άλλον (Επειδή εγώ, όπως ξέρουμεν ούλοι, είμαι ένα κομμάτι τσιμέντον. Με νώχει με τίποτε.. εννεν?)
Εν πάει ρε κουμπάρε. Εν είμαι εγώ για σχέσεις τελικά. Στην πρώτη μου, επία τζε εμαλακίστηκα πάρακατο. Δαμέ τουλάχιστον έν θα επαναλάβω τα λάθοι μου. Εν είσαι χαρούμενος? Τότε εν πάει, σταματά. Έννεν καθόλου υγιηνό να τραβάς μια σχέση που έν πρωχορά. Ακούω σε δαμέ που πίσω που προσπαθείς να συγκρατίσεις τα δάκρυα σου που κάτω που τα σεντόνια τζε ελπίζω να έχεις συνηδιτοπηήσει (Εσκότωσα την λέξη) ότι κάπου σύντομα εν να τελειώσει.. Όταν επιτέλους σταματήσω τζε εγώ να αποφέυγω τες δίσκολες συζητήσεις τζε να κάτσω να σου μιλήσω… Αν δεν είχα πιέι τίποτε πόψε, μάλον τίποτε που τούτα έν θα γινίσκουνταν.  Νομίζω όμως ευτιχός που το έκαμα. Τί pathetic έννεν? Αρκετά μπορώ να πώ.

Ακόμα έν ετζημίθηκεν. Νιώθω το…

4 Ιανουαρίου

Διαβάζω το πόστ του Περτιτζιού.
Αντιδράσεις:
1. Δεν θυμούμε ΟΥΤΕ μια φορά να προσπαθέις να εποικινωνήσεις μαζί μου τζε να μεν σου απαντήσω during those 2 weeks. Νε, εγώ εσταμάτησα να εποικηνωνώ επειδή έθελα τον χρόνο μου να δώ τι νιώθω. Έθελα να δώ αν θα σε πεθυμίσω ή αν θα αλλάξει κάτι όταν ξαφνικά εξαφανιστής. "Δεν απαντα τηλεφωνα μηνυματα, τιποτε” τούτο δεν μετρά, παρα μόνο προς το τέλος των 2 ευδομάδων.  (this was not completely true, to be honest)
2. "Τζε τζινος να ηταν μες την τρελλη χαρα, μες την αναισθησια” αλλα που την άλλη πυστέυεκεις ότι εν ειμαι ο μαλακας τις υπόθεσης. Μάλιστα.
3. Αναφέρεις την ‘πρώτη’ συνομλία όταν είρταμε Κύπρο, and I quote:
"-Ηρτα κυπρο
 -Ξερω το, λαλω του
-εν εχεις τιποτε να πεις? να με ρωτησεις γιατι εξαφανηστηκα, να με ξιτιμασεις και τα συναφη - οι εν θελω να μαλλωσουμε…
Να σε θυμήσω ώμος τζε τούντην συνομιλία που εσυνέβησεν 1 μέρα πριν έρτουμε Κύπρο:
Πεζούνι: “…χρόνια πολλά…”
Περτίτζι: “Ευχαριστώ”
Πεζούνι: “..Κύπρο.. νταξει?”
Περτίτζη: “Ήταν αρκετό ώς το ευχαριστώ”
Δεν απάντησα. Νε, έισουν πληγωμένος τζε εγώ έν είμουν (επειδή είμαι ροτσος είπαμεν) άρα έκαμα έγω πίσω. Λέω, εν πληγωμένος.. Άφηστον, θα μηλισουμε όταν πάμε κύπρο.
4. "Ειπα του ναρτει να συζητησουμε.” Όι, εν μου "ΕΙΠΕΣ” να έρτουμε να συζητήσουμεν. Εγώ ήρτα τζίντην μέρα που εβρεθήκαμε πρώτη φορά. Τζε εγώ ήρτα την δευτερη φορά όπου τελικά εσυζητήσαμεν το
5. "Εν του ειπα οτι θελω να συνεχισουμε τζε να τον παρακαλω” Δεν είχα ζητήσει έτσι πράμα. Ούτοση αλιός, τούτο έγινε πριν πάμε Κύπρο (όταν επίαμε Λεμεσο), που σου έλεα ότι εν θα προχωρήση το πράμα τζε εσύ έθελες να συνεχήσουμε. Πράμα που έν μετανιώνω, αλλα έν παέι να γράφεις έτσι πράμα μετά που τζίνο.
6. "Ετσι τζιαλλιως εν ανακγαστηκο λογω παρεας” Τίποτε έννεν αναγκαστηκό. Εγω είπα σου να μεν χαθούμεν επειδη genuinly εν θέλω να χαθούμε. Επειδή χωρίζουμε έν συμένει ότι έν περνώ καλά μαζί σου, ή ότι μισώ σε ή οτι άλαξαν τα πάντα. Τίποτε έν άλαξε. Σαν 21 χρονων γαούρι όμως, αποφάσισα ότι εν θα προχωρήσει άλο το πράμα σαν ΣΧΕΣΗ.
7. "Να μωρεφκετε τζε να συμπεριφερετε σαν 15 χρονων” Γιατί πότε ΔΕΝ είμουν έτσι? Μετράς στα χέρια σου τες φορές που είμουν σοβαρός (ώπος τωρά) τζε ξέρεις το. Έννε ανάγκει να το κάμνεις να ακούετε σαν να τζε χέστικα για τα πάντα που εσυνέβισαν επειδή ξέρεις (ελπίζω) ότι έννε έτσι.
8. "Τουντο ποστ εννεν για να τον καψω ή να τον κατηγορησω” Ούτε εγώ είχα στην σκέψει που ότι θα έγραφα έτσι κατινιάρικο ποστ. Έλα ώμος που μετά που το δικό σου ποστ, είχα την ανάγκη να ξεκαθαριστώ. Εν καταλάβω αν ΞΕΡΕΙΣ ότι κάποια πράματα που είπες εν ψέματα τζε απλα κάμνεις το επειδή είσαι πλυγωμένος ή αν που τα αλήθκια δεν καταλάβεις θεό.
9. Εν θα είμαι incomplete. Συγνώμη, αλλα μπορεί τούτα που λές ναν ωραία τζε ποιητικά, αλλα δεν υσχίουν για ΟΥΛΟΥΣ. Δεν συμένει εν αγάπησα ή ότι εν αγαπώ άτομα στην ζωή μου. Η λέξη τούτι εν έφκηκε ποτέ που το στόμα μου επείδη άτομα σαν εσένα (τζε η snowflakes) διούν της λάθος (διαφορετική που την δική μου) σημασία. Έν ξέρω πώς πρέπει να νιώσω τωρά ή τζε κάθε φορά που καταλαβένω ότι νιώθεις ότι εν σου έδειξα αγάπη. Cause I did. Μπορεί τζε ναν ένας που τους λόγους που εν προχωρά το πράμα, το ότι εσύ στον εγκέφαλο σου τζε στην καρδία σου έχεις ενα παντελός διαφορετικό perseption του τί σημένει να νιώθεις για ένα άτομο.

Ξανά, απολογούμε τζε καταλαβένω ότι τουντο ποστ είναι κατινιάρικο ας έβερ (Τζε μπορεί να είναι λιο επιθετικο.. στα πλέσια που χρειάζετε για να εξηγήσω την δική σου επιθετικοτιτα.) , αλλά έν θα κάτσω χαμέ να λαλείς έτσι πράματα τζε μετα να διαβάζω τα κόμεντς που σου εκάμαν τζε να βλέπω την μιαν κατζία μετα την άλλη, concequence των πραμάτων που εσύ έγραψες. Συγνώμη στα πεθκιά που εκάμαν κομμεντ, αλλα  το μόνο λογικό κομεντ που εδιάβασα ήταν της Πρασινάδας τζε της Μπέατριξ.

Οι να πάει να τσιριλλά μέστα τρένα ιμις. ΤΙ ΔΙΑΒΆΖΩ ΘΕΕ ΜΟΥ.  (Είμαι Rude αμμα είμαι θυμωμένος)

2.1.13

Κάλμαρε ρε Λούι

15 επολοηθήκαν πίσω
Γράφω μιαν προκήρυξη για το τί θα έθελα να είναι η αρχιτεκτονική για εμένα. Βασικά, πελάρες, επειδή εν νομίζω μετά που 3 μήνες σπουδής να ξέρω ακριβός τί θέλω να ακολουθήσω τζε εν νομίζω να ξέρω πως εν να σκέφτουμε σε 3 ή ακόμα τζε 2 χρόνια. Νε, οκέη η αρχιτεκονική εν για τους αθρώπους τζε κανονικά έπρεπε τζε ο άστεγος που απέναντι να έσση άποψη τζε να μπόρει να την προκηρύσει. Εμ, έλα που έννεν έτσι όμως.
Τέσπα, εδιάβαζα για το γνωστό ‘form follows function’ του Lous Sallivan τζε για το πώς εδημιούργισε μια καινούργια φάση, που νέοι αρχιτέκτονες εμπορούσαν να την παραλάβουν τζε να δημιουργήσουν τζε να πουλήσουν κάτι καινούργιο τζε να γινούν διάσημοι… Επειδή τελικά για τούτο πρόκητε. Πίσω στο 1970, το form ever follows fucntion είναι ας χοτ ας έβερ. Τί έχουμε? Ένα τσούρμο μπορινγκ ψηλά χτίρια, που θεορούντε αρχιτεκτονική επειδή επασάραν τα έτσι. Νταξει ρε κουμπάρε, ξέρεις ότι εν να πάει να δουλέψει τζίνος που δουλέυκει τζαμε τζε εν να νιώθει καλά με τον εαυτό του ΠΛΑΣ δεν θα έχουμε τίποτε άλλο να μας τρώει τον τόπο, την σκέψη τζε τα λευτά μας.
Το χελβέτικα. Γιατί εγίνηκε διάσιμο? Οι ντιζάηνερς θεωρούν το πλέον ένα που τα καλύτερα  typefaces. Γιατί? Επειδή κάμνει serve ένα πράμα τζε κάμνει το serve πολλά καλα. Το readability.. Εν ένα πολλά καλό παράδειγμα του form follows function, κάμνεις ένα typeface, θέλεις ναν readable, διάς του το τάδε τζε το τάδε χαρακτιριστικό τζε τα άλλα κόφκης του τα… Ωράια, συμφωνώ.. Όμως γιατί έχουμε ακόμα 10,000 κε βάλε typefaces? Επειδή το readability έννε το μόνο πράμα που βλέπουμε σε ένα typeface. Τί θέλω να πώ? Ότι υπάρχουν πολλά functions τα οποία θέλουμε να κάμουμε serve, τζε το readability μπορεί να μεν είναι ΚΑΝ ψηλά στες λίστες.
'Form Follows Function' and 'less is more’ are slogans that were marketed for younger architects to have a hot shot. Τζε έν θα εκπλαγώ αν τούτοι οι αρχιτέκτονες βαθκιά μέσα ενιώθαν κάτι παραπάνο για extravagance τζε meaning.
Εν λέω ότι είμαι εναντίων τούντον ιδεολογιών.
Το ότι όμως πασάρουν κάτι τέθκιο, πέρνουν το στην πιο ακρινή του μερκά, μαρκετάρουν το σαν το ΙΝ πράμα τζε πουλουν το, εν παει.
Form follows practicality τζε practicality σημένει πολλά πράματα, όχι μόνο function.
Νομίζω οι αρχιτέκτονες πρέπει να καλμάρουν τζε να προσπαθούν να δημιουργούν λύσεις αντι να προσπαθούν να εντιποσιάσουν άλλους αρχιτέκτονες.

Τούτα λεω τα τωρά.
Τώρα να δούμε τί εν να λέω αυριο.