Google+
Το Πεζούνι λαλεί: Έν είμαι ρομαντικός, ονειροπολος, κοντός. Έν είμαι ευγενικός αλλά ούτε τζε ψέυτης. Εν είμαι σοβαρός (συχνά), ακομπλεξαριστος, δυστιχισμενος. Δαμέ δεν γράφω ότι θέλεις και όπως θέλεις. Σεβάστου τον χώρο μου τζε αν θα διαβάσεις τι γράφω, να θυμάσε ότι διαβάζεις με δική σου ευθύνη

13.8.13

Αγαπημένη μας γιαγιά...

"Αγαπημένη μας Γιαγιά…
Επέλεξες το απόγευμα της Παρασκευής 9/8/2013 για να μας αφήσεις για πάντα. Επέλεξες να φύγεις ήσυχα, απρόσμενα, ξαφνικά για να μην δημιουργήσεις περισσότερο πόνο σε αυτούς που σε αγαπούσαν. Επέλεξες για ακόμη μια φορά να μην δείξεις εξωτερικά τον πόνο που ένιωθες….Δυστυχώς για μας ήταν η τελευταία φορά που μας ξεγέλασες….
Γιαγιά μας… Εχουν περάσει γύρω στις 40 ώρες από τότε που διάλεξε ο Θέος να πάρει κοντά του ένα πραγματικό θησαυρό, ένα μεγάλο άνθρωπο, μια λεβέντισσα που στο πρόσωπο της, στον χαρακτήρα της έβαζες δίπλα τις λέξεις ΑΓΑΠΗ, ΦΡΟΝΤΙΔΑ, ΓΛΥΚΥΤΗΤΑ…. Ποτέ σου δεν κυνήγησες τα μεγάλα…. Σεμνή,ταπεινή όπως μας δίδασκες με την συμπεριφορά σου….Μεγάλη ήταν η καρδιά σου γιαγιά μου που φιλοξενούσε τον σύζυγο σου Ανδρέα, τα παιδια σου Παντελή, Φραγκέσκο, Μάρω, Κώστα, Κάτια, τους γαμπρούδες και τις νύμφες σου, τα 14 σου εγγόνια, τα 3 δισέγγονα, τους αμέτρητους φίλους και τους υπόλοιπους σου συγγενείς…. Σε όλους μας λείπεις…. Μακάρι να ταν ψέμα….
Έφυγες γιαγιά μου σωματικά αλλα πνευματικά θα είσαι πάντα μέσα μας, δίπλα μας, μπροστά μας για να μας καθοδηγείς στο δρόμο της καλοσύνης, της φροντίδας, της αγάπης…. Μας λάτρευες και το νιώθαμε…. Αλήθεια τι να πρωτοθυμηθώ… Τα τραπέζια του Σαββάτου όπου μαγείρευες για όλους μας ότι φαγητό επιθυμούσαμε… Τις οικογενειακές συγκεντρώσεις, τις αφιερώσεις σου στα βίντεο, τα γλυκά φιλιά που σου έδινε ο παππούς μας… Στιγμές αξέχαστες που θα μας λείψουν….
Το ξέρω γιαγιά μου… Σήμερα που μας βλέπεις όλους στα μαύρα χρώματα, που μας βλέπεις όλους να κλαίμε λυπάσαι κι εσύ… Να ξέρεις όμως ότι πίσω από τα μαύρα, πίσω από τα δάκρυα, κρύβεται η πιο όμορφη λέξη…. Η λέξη ΑΓΑΠΗ… Αυτή που τόσο πολύ νιώθαμε από σένα, αυτή που τόσο θέλαμε να σου δώσουμε… Όλοι μας….
Μας λύπησες γιαγιά μου… Το ξέρω δεν το έκανες ποτέ σου….Και ακόμη και τώρα είμαι σίγουρος ότι μας βλέπεις και στεναχωριέσαι μαζί μας… Τουλάχιστον γιαγιά μου ησύχασες… Αυτά που πέρναγες το τελευταίο διάστημα δεν ήταν για σένα, δεν σου άξιζαν… Από εκεί που φρόντιζες τους πάντες και τα πάντα γεμάτη με ενέργεια και χαρά, αναγκάστηκες να δέχεσαι την γεμάτη ζεστασιά περιποίηση των παιδιών σου. Των παιδιών σου που τόσο πολύ αγαπούσες, των παιδιών σου που τόσο πολύ σε λάτρευαν… Τα οποία πονούσαν βλέποντας σε να ταλαιπωρείσαι και να πονάς…
Από σένα θα θυμόμαστε πολλά γιαγιά μας… Το σημαντικότερο όμως… Μαζί με τον αγαπημένο σου Ανδρέα δημιουργήσατε μια πανέμορφη οικογένεια η οποία ξεχείλιζε από αλληλοαγάπη και ενδιαφέρον… Πραγματικά να νιώθεις περήφανη γιατί όντας στην κορυφή της οικογένειας, έχεις μεγάλο ρόλο σε αυτά τα υπέροχα συναισθήματα που νιώθουμε ο ένας για τον άλλο. Αλήθεια να ξέρεις ότι αυτοί που μειναμε πίσω θα συνεχίσουμε αυτό που ξεκίνησες με τον Ανδρέα σου και οι νέοι που θα έρχονται απλά θα μαθαίνουν για τον σεβασμό και την αγάπη που τόσο καλά μας δίδαξες με τις πράξεις, με τα λόγια με την τεράστια αληθινή σου καρδιά.
Κοντά στον Θέο θα βρεις μια καινούργια αγκαλιά, όπως αυτές που σου δίναμε όλοι μας, όπως αυτές που μας έδινες όποτε μας έβλεπες…
Άφησες το όνομα σου σε 3 πανέμορφες εγγονές… Άφησες σε όλους μας εφόδια για να ζήσουμε πιο δυνατοί, πιο γεμάτοι σαν άνθρωποι, με αγάπη για τους γύρω μας… Είμαι σίγουρος ότι οι κόρες και οι εγγονές σου μεγαλώνοντας θα ονειρεύονται να γίνουν τόσο υπέροχες γιαγιάδες όσο εσύ… Είμαι ακόμη πιο σίγουρος ότι οι γιούδες και οι εγγονοί σου θα μεγαλώνουν με την ευχή κάποτε να δώσουν τόση αγάπη, τόση φροντίδα όση σου έδινε ο παππούς μας…
Ποιος να ξεχάσει το Αννούλα που σου έλεγε ο παππούς μας… Τα φιλιά στα οικογενειακά τραπέζια… Σε αγαπούσε γιαγιά μου και θα σε αγαπά ακόμη περισσότερο… Tα 60 και χρόνια που ζήσατε μαζί είμαι σίγουρος ότι ήταν όλα γεμάτα με αληθινή αγάπη εκατέρωθεν… Παππού μου να είσαι δυνατός… Σε χρειαζόμαστε εμείς… Η αγαπημένη σου γυναίκα θα περιτριγυριζεται από αγγέλους τώρα, από τις 2 αδερφές της που την περιμένουν… Εσύ έχεις εμάς που τόσο πολύ σε αγαπάμε…
Έφυγες γιαγιά μου… Έφυγες και λες και πέθαναν μαζί σου οι λέξεις αγάπη, συμπαράσταση, φροντίδα, συμπόνοια, ενδιαφέρον… Απάνταγες το τηλέφωνο με ένα ΝΑΙ…Και μέτα μόλις καταλάμβαινες ότι σου μιλά κάποιο από τα εγγόνια σου αμέσως έλεγες ΄΄ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ΄΄. Ποτέ δεν θα ξεχάσω όταν σε πειράζαμε για το ποιο εγγονάκι σου αγαπάς περισσότερο η απάντηση σου ήταν…. ΄΄ΟΛΟΥΣ ΤΟ ΙΔΙΟ΄΄. Δίκαιη με όλους μας, με την χαρακτηριστική σου ηρεμία και σεμνότητα ποτέ δεν χρειάστηκε να υψώσεις τον τόνο της φωνής σου… Γιατί απλά γιαγιά μας για όλους μας ήσουν η ΓΙΑΓΙΑ ΑΝΝΟΥ… Σε σεβόμασταν και σε αγαπούσαμε… 
Οι στιγμές που ζούμε εδώ και περίπου 40 ώρες είναι γεμάτες δάκρυ, λύπη, γεμάτες με δικές σου σκέψεις και εικόνες γιαγιά μου… Λένε ότι οι άνθρωποι πεθαίνουν μόνο όταν τους ξεχνάς… Κι εσένα γιαγιά μου…. Ποιος να σε ξεχάσει… Πώς να ξεχάσουμε τα υπέροχα σου μάτια…Καθρέφτης του εσωτερικού σου κόσμου… Εύχομαι όταν μας έβλεπες απλά να ένιωθες χαρά που είμασταν δίπλα σου. Αυτό θέλαμε όλοι μας… Ησουν πάντα με ένα χαμόγελο στα χειλή για να μας υποδεχτείς ζεστά στο σπίτι σου… Πάντα να ενδιαφερθείς για όλους μας… Ήθελες πάντα να μαθαίνεις νέα μας, καλά η κακά, αλλά εσύ ποτέ δεν μας έδειξες λύπη, πόνο… Τα πέρναγες μόνη σου, όντας γεμάτη δύναμη… Και τα κατάφερνες μια χαρά μέχρι την Παρασκευή… Δυστυχώς την Παρασκευή η θέληση του Θεού ήταν πιο δυνατή. Είμαι σίγουρος ότι θα σε προσέχει…
Το ξέρω γιαγιά μου… Έχω ξεχάσει πολλά… Αλλά αν τα έλεγα όλα θα χρειαζόμασταν μερόνυχτα…. Και ειμαι σίγουρος ότι ακόμη και τώρα δεν θέλεις να προκαλέσεις περισσότερη κούραση και πόνο σε αυτούς που σε συνοδεύουν στο τελευταίο σου ταξίδι… Στο ταξίδι που δυστυχώς δεν έχει προορισμό κάποιο από τα σπίτια των παιδιών σου αλλά την γειτονιά των αγγέλων… Η ψυχή σου γιαγιά μου ήταν αγγελική και είμαι σίγουρος ότι εκεί ψηλά σου έχουν φυλάξει την καλύτερη θέση… Θα μας προσέχεις από ψηλά το ξέρω… Εμείς θα προσπαθούμε πάντα να σε κάνουμε περήφανη… Νίωθουμε πραγματικά ευλογημένοι και τυχεροί που σε γνωρίσαμε, που είχαμε την ευλογία να είσαι γιαγιά μας, να είσαι τόσο σημαντική για μας να είμαστε τόσο ξεχωριστοί για σένα.
Τελειώνοντας να θυμάσαι… Δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ… Η εικόνα σου θα είναι πάντα στην καθημερινότητα μας, οι συμβουλές και τα λόγια σου οδηγοί στην συμπεριφορά μας, η αγάπη σου γεμάτη σε κάθε μας κύτταρο… Ζεις και θα ζείς μέσα μας γιαγιά μου. Αιωνία σου η μνήμη…."
Νεοπτολεμος Α. - Ξαδερφοπεζουνι

6 comments:

  1. Καλη δύναμη στον παππού. Εσείς να τη θυμάστε με χαμόγελο και σταθειτε διπλα στον άνθρωπο που έχασε το ταίρι του...

    ReplyDelete
  2. Συλληπητήρια τζιαι καλή δύναμη. Μακάρι να εν καλά τζιαμέ που επήεν..

    ReplyDelete
  3. Πεζουνούδιν μου συλλυπητήρια.
    Είσαι τυχερός που έσιεις έτσι όμοεφη οικογένεια.

    Έλα τζαι ένα τραγουδάκι έστω τζαι αν μάλλον εν νεν του γούστου σου...
    http://www.youtube.com/watch?v=rur7nlQb4Sw

    ReplyDelete
    Replies
    1. Νομίζεις! Ωραίο το τραγουδάκι :)

      Delete
  4. @Κολόνα @Περιπέχτρα @Σαμαρίτισσα @Ροαμ Πεθκιά να είσαστε καλά, ευχαριστώ για τα συλλύπητήρια. Ευχουμε να σας βρίσκω καλά :) Στέλλω πεζουνοαγάπη.

    ReplyDelete