Google+
Το Πεζούνι λαλεί: Έν είμαι ρομαντικός, ονειροπολος, κοντός. Έν είμαι ευγενικός αλλά ούτε τζε ψέυτης. Εν είμαι σοβαρός (συχνά), ακομπλεξαριστος, δυστιχισμενος. Δαμέ δεν γράφω ότι θέλεις και όπως θέλεις. Σεβάστου τον χώρο μου τζε αν θα διαβάσεις τι γράφω, να θυμάσε ότι διαβάζεις με δική σου ευθύνη

19.9.12

Οι μέρες τούτες, νάκον ανάποδα

11 επολοηθήκαν πίσω
Εν ξέρω που πόθεν να ξεκινήσω.
Νομίζω εν να αρκέψω που τούτα που εν τωρά τζε εν ζεστά, τζε να πιένω πίσω πίσω.
Προς το παρόν είμαι στην τουλαέτα με το μακμπουκ τζε εχω μεγάλον πρόβλημα επειδή το δωμάτιο που είμαι μέσα έν εσση μιαν επιφάνια κοντά μου για να αφήκω το μακ τζε να κολοσφοντζηστώ.
Έσση 2 ώρες κε κάτι λεπτά που έχω μπέι μέστο δωμάτιο μου τζε κάθουμε τζε χάσκο ποτζί ποδά τους 4 τοίχους. Πρίν 3 ώρες εβρεθήκαμεν με την ‘ομάδα’ μου για να πάμε να δούμε τους χώρους που μας αναθέσαν να αναλύσουμε μέστο sketch journal (Πρέπει να του έβρω όνομα). Επίεν μέτρια μπορώ να πώ. Αν δεν εμιλούσα εγώ μέσα μέσα, έν θα αναπτύσετουν τζε καμιά καλή συζήτηση για ανάλυση. Τέλοσπάντον. Είβρα τζε άλλες ‘ομαδες’ να κυκλοφορούν μέστην πόλη. Καταλάθος εβάλαμεν ούλοι την Τετάρτη για να συναντηθούμεν (Μάλλον επειδή εν όφκερο το πρόγραμα μας τες Τετάρτες) τζε έκατσα τζε είδα που εκάμναν σκέτς μιαν πλατία τζε αχόθηκα λίον. Εν να θέλω πολύ δουλειά στο σκέτσηνγκ με μολίβι. Αλλα νομίζω οι γνώσεις μου στο digital section (φότοσσοπ, digital drawing τζε άλλα) εν να με σόσουν αρκετά. Εν να δούμεν. Πάντος ήταν λίον σσόκινγκ που μας εβάλαν πρότζεκτ που την πρώτη φτομάν που υποτίθετε εν η εφτομά για να γνωριστούμε τζε να εγκληματιστούμε.
Πριν κάτι ώρες, κατα τες 10 το πρωί, είπα μπάει των γονιών μου τζε είδα τους να φέφκουν. Λαλώ του παπα-πέζουνου “Αν κλάψει [η μανα-πεζούνι] σαν οδηγάτε πίσω Λονδίνο, φκάρτην φοτογραφία να έχουμε” τζε εχαμογέλασα. Αγκαλιαστίκαμεν, εφηληχικαμεν τζε εφίαν. Ένιωσα παράξενα, επειδή που την μιά ξαφνικά ένιωσα τέλια μόνος μου αλλα που την άλλη εσκέφτηκα ότι κάπιοι εν είχαν ΚΑΝ τους γονιούς τους τες πρώτες μέρες των σπουδών τους για να τους βοηθίσουν νάκον. Τέσπα, πρίν 24 ώρες είμουν μέστο δωμάτιο μου τζε έκλεα μέστο φέησμπουκ ότι έν έκαμα κανένα φίλο τζε ότι εν πολλοφκένω έξω στα κλαμπς τζε στα ηβεντς που οργανόσαν για τούντην εφτομάν. Τελικά είβρα το θάρος τζε έπια τα πόθκια μου να πάω μόνος μου σε ένα cocktail making event…. Ήταν sold out… Ένιωσα βλάκας τζε είπα να μέν πάω πίσω στο δωμάτιο γιαυατό έκατσα στο union (χτίριο για τους μαθητές) τζε είπια έναν διπλόν εσπρέσο. Σαν έκαμνα να φίω, είβρεν με μια εγγλεζού που εγνώρισα πριν λίες μέρες στο union πάλε. Έπιαν με κουβέντα τζε είπαμεν να πάμε μαζί στο quiz night που εδιοργανώναν τζαμέ (έν έισεν εισητίριο, άρα ήταν οκέη) τζε έκατσα τζαμέ μαζί της για 2 ώρες τζε απαντούσαμεν ερωτήσεις τζε εγελούσαμεν… Ήταν ωραία, ένιωσα ότι τελικά μπόρω να κάμω νέους φίλους.. Απλά όι με τον τρόπο που κάμνουν οι άλλοι (ΧΑ?) Τέσπα. Πρίν λίες μέρες επίαμεν σούπερμαρκετ τζε αγοράσαμεν (με τους γονιούς μου) πράματα να έχω. Ότι φανταστέις έσση η φωλειά μου (?). Αν θέλεις παντρέφκουμε εδώ και τώρα, έχω αρκετί πρίκαν! Τζε βασικά ήταν λίο παράξενο, επειδή είμουν ο μόνος που έβαλε πράματα μέστην κουζίνα. Το χόλ μου έσση αλλο 6 δωμάτια τζε κανένας εν έσση πράματα μέστην κουζίνα (Οκέη, μέχρι σήμερα, έβαλεν τζε ακόμα ένας πράματα). Τα 4 που τα 6 δωμάτια έχουν πλάσμα μέσα. Τα άλλα 2 έν όφκερα αλλα έν γίνεται επειδή η κορού είπεν μας ότι εγέμωσε το χτίριο άρα πρέπει ναν δευτεροετέις τζε εν να έρτουν πιό μετά. Πρίν λίες μέρες άκουσα έναν Ισπανό να μπένει μέστο τέταρτο δωμάτιο… Εν τον είδα ακόμα… Εν τζε ισπανός.
Πριν 2-3 μέρες, σαν εκαθούμαστουν μέστι κουζίνα με τους γονιούς μου (είχαμε έρτει που ψούμνισμα τζε εκάτσαμε να φάμε τίποτε), ήρτε ένας τζε έκατζε τζαμέ μαζί μας τζε άρκεψε να μας μιλά. Ήταν πολλά παράξενο.Ένιωθα ότι εκαρτέραν κάτι που εμένα. Τζε έλεεν μας τζε κάτι κουά! Τούτος εσπούδασεν κλασσικς (Φιλολογιες τζε αρχάια ελληνικά - εντομεταξί μόνο καλημέρα έξερε να πεί) τζε μετα, επειδή είδεν τους γονιούς του που εκάμναν ένα research πάνω στα όνειρα, αποφάσισεν να πάει Medicine (ΟΤΙ ΕΚΑΤΑΛΑΒΕΣ ΕΚΑΤΑΛΑΒΑ) Να μεν τα πολυλοώ, εφοήθικα τον τζε την νύχτα που ήρτε να μου πεί να πάμε έξω να πιούμε, είπα του όι… 2 ώρες μετά, ήρτε τζε εξανακτίπισεν μου την πορτα τζε ήταν πίτταν. Εν 23 χρονών τουτος. Τέσπα.
Την πρώτη μέρα στην πόλη δαμέ, έμεινα στο ξενοδοχείο με τους γονιούς μου επειδή έν είχεν ακόμα ανοίξει το accomodation για να πάμεν μέσα. Είχαμεν οδηγίσει που το λονδίνο ως δαμέ τζε έιμαστουν πεθαμένοι ούλοι, άρα εν θυμούμε τζε πολλά πράματα. Στο Λονδίνο είχαμεν μέινη στην ξάερφην μου την νύχτα επειδή ήρταμεν νύχτα τζε έν εμπορούσαμεν να πάμε κατευθείαν. Ε είχαμεν τζε την αρφή-πεζούνι [με την οποία ο λάηαρ μιλά ενώ με εμένα έν μιλά τζε μεν τον ρωτήσετε γιατί επειδή ενναν πολλά γραφικός] να πάρουμε στο κέντρο του Λονδίνου άρα ετέρκαζεν. Η πτήση ήταν καλή με μέτρια. Τζίνη η ryanair εν ώπος το παζάρι. Κάθε πέντε λεπτά είσσεν τζε έναν να πουλά κάτι. Που φαήν μέχρι λαχνούς!!! Πρίχτιες. Την προηγούμενη μέρα, εμαζεφτίκαμεν κάμποσοι σπίτι μου. Είμουν εγώ, ο Ντρήμερ, το 27, το Περτίτζη,  ένας άλλος καλός μου φίλος (Π)  τζε η βαλίτσα μου.
Ήταν αστίο. Μια μισογεμάτι βαλίτσα μεστην μέση του (ΑΝΕΤΟΥ) δωμάτιου μου τζε εμείς γιρόν της σαμπός τζε εκάμναμεν μαγικά η κάτι. Το περτίτζη εν το εχώρεν ο νούς του ότι ήρτεν τζίνος ο τζερός που εφένετουν ΑΙΏΝΕΣ μακριά (εν να το δείτε τζε μέστο μπλόγκ του ανιουέη) Μπροστά μου εν έκλαψε ευτιχός, επειδή έν θα έξερα τί εν να έπρεπε να κάμω τζε θα εφένουμουν ο μαλάκας ώπος πάντα. Το 27 έθελεν ένα πίνακα για να πάρει μαζί της αλλα έν της εδίενα, είπα της να έρτει να πιάσει μετά που μιά φτομάν (Αυριο δηλαδή) που εν να έρτουν πίσω οι γονίοι μου τζε έν θα είμαι εγώ τζαμέ. Κουβέντα, γέλιον τζε αρκετόν άχομαν…

Πρώτη φορά νομίζω γράφω έτσι μεγάλο πόστ. Εβρόμισα τζε την τουαλέτα επειδή ακόμα να τραβίσω καζανάκι τζε καθουμε δαμε με κατεβαζμένα παντελόνια τζε γράφω πάστο μπλόγκερ.
Είμαι λίον αχωμένος. Έν ξέρω τι να περιμένω. Όι που την πόλη, ούτε που το πανεπιστίμο.. Αλλά που εμένα.
Εν πανέμορφη πόλη το Sheffield. Αν δέν ήρτετε ποττέ, νομίζω πρέπει να έρτετε. Άρεσεν μου τζε τούτο εν καλό, άρκεψα να την αγαπώ. Τζε θέλω να την ανακαλύψω τζιάλον. Σε καμιάν ωρούαν εν να ντυθώ τζε να πάω στο union επειδή εν να παίξουν το The artist… Θέλω να το δώ τζε επείσης θέλω να γνωρίσω πλάσματα για να μεν είμαι μόνος μου δαμέσα χεχ, αρα είναι win-win.
Σε 6 ή 7 χρόνια εν να φκώ αρχιτέκτονας που τούντην χώρα. Τζε τούτο ενθουσιάζει με αρκετά… Νομίζω εν απλά το γνωστόν home-sickeness που με αχώνει αρκετά. Εν να μου περάσει. Εν απλά μια ηλίθια ιδέα μέστον νού μας ένηγουέη.




Υ.Γ. Πρίν έρτω Αγγλία, επία 5 μέρες Ρώμη με το Περτίτζη να έβρουμεν την χιονοστηβάδα. Έν έγραψα τίποτε για τζίνο ξεπίτιδες, τζε έν ξέρω αν θα γράψω κάτι ένηγούεη. Έκαμα ένα μικρό βίντεο δαμέ ώμος: ΛΙΝΚ

Υ.Γ.2 Οι φωτογραφίες είναι που τον κεντρικό (the only one) σταθμό τρένου στο Sheffield. Εν ένα που τα πιό ωράια (Το πιο ωράιο στην Αγγλία) train stations που είδα.