Google+
Το Πεζούνι λαλεί: Έν είμαι ρομαντικός, ονειροπολος, κοντός. Έν είμαι ευγενικός αλλά ούτε τζε ψέυτης. Εν είμαι σοβαρός (συχνά), ακομπλεξαριστος, δυστιχισμενος. Δαμέ δεν γράφω ότι θέλεις και όπως θέλεις. Σεβάστου τον χώρο μου τζε αν θα διαβάσεις τι γράφω, να θυμάσε ότι διαβάζεις με δική σου ευθύνη

20.6.12

Γλουτοί! Κιταρίτιδαν! Κολομέρκα!

2 επολοηθήκαν πίσω
Ουφου χα, εμπουχτίσαμεν καταθλιπτικα ποστς, εν βαρκέστε άμμα θκιαβάζετε συνέχεια τηλενουβέλες?  *Pukes in mouth*
Εγώ σήμερα , 20 Ιουνίου 2012, μόλις 21 μέρες μέχρι την ποληπόχητην ελεφτερίαν που την μαλαζαβράγκαν που στην Κύπρο ονομάζουμε στρατό, έχω απλά να δηλώσω ΌΤΙ ΠΟΝΌ ΤΑ ΠΆΝΤΑ ΠΆΝΩ ΜΟΥ.
Έσση 1.6 εφτομάες (μαντα καλα, 1.6 ιμις)  1 εφτομάν που εξεκίνησα γυμναστήριο με το πεδίν (Εντομεταξί, εν έγραψα για τον πεδίν ακόμα... Εκαρτέρουν να δώ ανθαν καμιά μαλακία πάλε τζε επέρασεν ο τζερός τζε έν έγραψα... *Πρόσθεση στο to-do του iphone*) τζε πάμεντες κάθε μέρα. Χωρίτε, εγιώ αζούλεψα να θωρώ κιλιακιούς ποτζί κιλιακούς ποδά  κιλιακούς στα τριβίλουρα τζε είπα να δοκιμάσω τζε εγώ να δώ αν το σώμα μου χώνει μου 6-8 ποτέθκιους. Ε πάμεντες να γραφτούμεντες: Θυμούμε ήταν Τετάρτη τζε ήταν 13 του Ιούνη, θωρείς καλέ μου αναγνώστη, το πεζούνι υπολόγησεν τα με πάσαν λεπτομέριαν! 13 του Ιούνη γράφουμε για τρέις μήνες, 13 του Σεπτέβρη σταματώ, 14 του Σεπτέβρη πετώ για την χώρα Αγγλία (Έκλεισα τίκετς για να πάω για σπουδές! Αλλη πονεμένη ιστορία που πρέπει να γράψω ποστ *Πρόσθεση στο to-do του iphone*) Επίαμεν μέσα, εστρουλοκάτσαμεν, ερώταν μας τζαμέ ο αδροπως διάφορες μαλακίες, εφκάλαμεν τες κάρτες τζε ΝΤΙΝΓΚ ΝΤΙΓΝΚ 140 ευροπουλάκια επετάσαν που την πούγκα του παπά-πέζουνου. Τζε μιάν φτομάν μετά, περπατώ τζε νιώθω τα πόθκια μου να ερκήγοντε με κάθε βήμαν τζε το σώμα μου να με εγκαταλήπει για να πάει να τσουλοκάτσει με κανέναν τεμπερχανάν που πλόνει ζάμπα ούλη μέρα. Αλλα όχι! Εγω τραβώ το πίσω σαν θαραλέος Ιλαρίονας τζε λαλώ του "ΟΙ, ΘΑ ΚΆΜΕΙΣ ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗ! ΚΑΝΕΙ ΖΑΜΠΑ! ΚΑΝΕΙ ΚΟΜΠΙΟΥΤΕΡ! ΚΑΝΕΙ ΠΑΡΤΥ ! ΚΑΝΕΊ ΤΕΛΕΌΡΑΣΗΝ!" ...

Έλεος, εσση 1 φτομάν που πάω τζε άρκεψα να παραλίο παραλιλώ παλαρίο πελανήσκω!
*Πρόσθεση στο to-do του iphone: Μετά το γυμναστήριο, να ξεκινήσω και ιδιαίτερα μαθήματα Ελληνικων :S * 

Υ.Γ. Άου...

5.6.12

Η βαλίτσα του παπά μου

2 επολοηθήκαν πίσω
-Μεν με θκιαβάσεις αν δεν έσσεις όρεξι για δράματα έτσι ώρες-

Πόσο πολλά αγαπάς τον παπά σου?
Σκέφτεσαι ποτέ πώς θα έιναι να μέν είναι τζαμέ?

"Η Μ ηταν σινεμα με τον παστουρμα της, τζαι οταν της τηλεφονισε η μαμα της πως παει με το ασθενοφορο στο νοσοκομειο για να παρουν τον παπα της, επιαν πρωτοι τζαι επρολαβε το ασθενοφορο.  Ειδε να τον κατεβαζουν που το φορειο, τζαι ηταν σκεπασμενος με το σεντονι ως πανω. Καταλαβεν τον που τα παπουτσια"


Αγαπώ τον δικό μου τον παπά, τζε νιώθω περίφανος που εν δαμέ τζε στηρίζει με σε ότι κάμω. Τζε αγαπώ τον που μου φωνάζει όταν έχω λάθος. Τζε που εν κατανοητικός τζε που με καταλαβένει ακόμα τζε όταν εν με καταλαβένει. Αγαπώ τον που έκλαψε για εμένα τζε είδα τον με τα μάθκια μου. Αγαπώ τον που μας κάμνει πρόγευμα κάθε κυριακή τζε τρώμε ούλοι μαζί. Που το μόνο πράμα που τον ευχαριστά είναι να κάτσουμε ούλοι (τζε η αρφή πεζούνι που εν στες Αγγλίες) μαζί στο τραπέζι στην κουζίνα μας τζε να φάμε το φαή που μας εμαήρεψε ούλοι μαζί. Που εν πάντα σωστός. Που εν πάντα το πρότηπο μου - ότι κάμω, όπως συμπερηφερτώ, πάντα βλέπω τον παπά μου πισω που τζίνα που σκέφτουμε, τζε πάντα συγκρίνω με τζε σκέφτουμε πώς εν να αντίδραν ο παπάς μου, επειδή ξέρω ότι εν ο σωστός ο τρόπος του - Που με στηρίζει στες αποφάσεις μου.