Google+
Το Πεζούνι λαλεί: Έν είμαι ρομαντικός, ονειροπολος, κοντός. Έν είμαι ευγενικός αλλά ούτε τζε ψέυτης. Εν είμαι σοβαρός (συχνά), ακομπλεξαριστος, δυστιχισμενος. Δαμέ δεν γράφω ότι θέλεις και όπως θέλεις. Σεβάστου τον χώρο μου τζε αν θα διαβάσεις τι γράφω, να θυμάσε ότι διαβάζεις με δική σου ευθύνη

15.8.12

Το Ανάποδο Μαρούλι

Σήμερα, σαν είμουν πάστο αξηπατ, ανίω το φατσοβιβλίο τζε μπένω στα μηνύματα να δώ ένα μήνυμα κάπιου φίλου. Καταλάχος, πατώ το κουμπί που λαλεί "Other" που κάτω που το "Messages".
Πάντα έιχα αθκιάβαστα μηνύματα άρα ποτέ έν είχα την περιέργια να δώ τι ενωεί 88 unread messages που κάτω που ένα option που ονομάζαν Other που κάτω που τα messages. 
Ασπούμεν τι στον βούνο?!
Εμφανιστίκαν μου αθκιάβαστα μυνήματα που ποττέ εν είδα τζε ποττέ εν εμφανιστίκαν στα notifications για να τα δώ... Ένα που τζίνα ήταν που το 'Ανάποδο Μαρούλι'...
Ένα μύνημα που τες 20 του Ιούνι.. Τζε κάθουμε να το θκιαβάσω θκιό μήνες μετά. Εκάθουμουν στο σαλόνι με κάμποσα μέλη τις οικογένειας πεζούνι, οι φωνές τζε οι ομιλίες τζε οι ήχοι που γυρόν μου αρκέφκαν να σκάζουν σάνα τζε επάτησα το mute μέστον νου μου.  Εθκιάβαζα τζε εθκιάβαζα τζε εφαντάζουμουν μια φιγούρα που πίσω που ένα κομπιούτερ να τα γράφει.. πολλά σουρήαλ κατάσταση, ανατρίσσιασα (ΧΑΧΑΧΑ)...
Το ανάποδο μαρούλι έχει ένα πρόβλημα. Εν στην ηλικία μου (οι, εν με περνάς 1-2 χρόνια.. άτε μπορεί μισον!) τζε δέν αποδέχτηκε τον εαυτό του ακόμα.
Ρε ανάποδο μαρούλι, έν ξέρω πώς είβρες το αληχινόν μου όνομα (Πλης, πε μου για να τα σάσω να μεν το εβρουν τζιάλοι λολ) τζε ελπίζω να μέν είσαι τζίνος ο άλλος μπλόγκερ (που θα μήνει anonymoys, just in case) που με είβρεν τζε έπιαν με κουβέντα μέστο φατσοβιβλίο πριν λίον τζερόν, άλλα εγώ εν να τα πώ ίσσια. Ελπίζω να μέν σε θύξω. 
Κουχου κουχου
*Πίνω νερό*
Οκέη, ξεκινώ...

Ρε μα πέ μου χάνεις? Που πιόν καρτεράς επιφώτηση? Που έναν ανόνυμο πουλίν μέστο ίντερνετ, πίσω που μιάν οθόνη, χιλιόμετρα μακριά? Που μιαν άγνωστην φάτσα? Έυκολα τζε απλά?  "Έν μου αρέσκει τούτο που λαλέις, εν οκέη, συνεχίζω να χώνουμε"? 
Είσαι καλά? Εικοσιενός χρονών τζε ακόμα χώνεσε που πίσω που το δαχτυλούι σου? Τι καρτεράς δηλαδή? Ρε, εντζε να μπόρεις να βάλεις μια μάσκα ομπρός σου για πάντα. Τωρά εν έυκολο τζε απλό, που να μιαλίνεις ηντα εν να γινεί?  Ντα, είπαμεν, το μέλλον εν απρόβλεπτον, μπορεί να καταλέιξω μόνος μου γερούιν μεσε ένα σπιτούι, μπορεί όμως να καταλήξω τζε παντρεμένος, πλούσιος με μιαν ωραίαν οικογένεια σε μιαν έπαυλη στο Τρόοδος (Ωχου μανα μου). Σύνελθε. Ντα, των γονιών σου έν εσση λόγο να τους το πείς αν νιώθεις ότι έν εσση λόγο. Εγώ ένιωθα ότι έπρεπε, τζε γιαυτό είπα τους το, τζε γιαυτό είδα τους να κλέσειν. Τωρά όμως νιώθω καλά, νιώθω ότι εν περιπέζω κανέναν τζε ξέρω ότι έν περιμένουν τα πράματα που επεριμέναν παλιά, νιώθω ότι εν θα του απογοητέυσω, ξέρουν τί να περιμένουν τζε μπορεί να τους δώκω τζε κάτι παραπάνω. Το ότι είσαι Αγγλία τζε "εν θα μάθει κανένας τίποτε" εν αλλάσει κάτι. Έν έπρεπε να το βλέπεις έτσι. Εν απογοητευκεις κανένα με το να τους δίχνεις πιος πραγματικά είσαι, εν είπα να στιγματίσης την ζωή σου, είπα να ανοίξεις τες πόρτες της τζε να χωρέυκεις άνετα τζε όμορφα τζε με χάρην. Πιος σου είπε ότι εν να κάτσουμεν να ακούμεν τον έναν τζε τον άλλο για το πως να χωρέυκουμεν. Άφηστουν να πρίουντε. Τζίνοι που έν εχουν πρόβλημα με τον χορό σου, εννάν τζε τα άτομα που εν να αγαπήσεις. Τζε εμπιστέυτου με που σου λέω ότι εν ναν πολλά τούντα άτομα. Γαμώτο δηλαδή.
Τούντο καλοτζέρην, επείραν με οι φίλοι μου στο Κάβο Γκρέκο. Τζαμέ έσση έναν τόπο που πιδάς μέστην θάλασα που τον γκρεμό. Εκάμαν το πολλοί, είδα τους. Εν ένα challenge. Σκέφτου το πολλά, τζε έχασες.
Έν επίδησα. Επία τέσσερης φορές ως τωρά τζε ακόμα έν επίδησα. Σκέφτουμε το πολλά γιαυτόν χάνω, τζε απογοητέυκουμε τζε φοούμε τζε ο εαυτός μου έν με αφήνει να το κάμω.
Εν να το κάμω ώμος . Άυριο μεθάυριο εν να το κάμω, τζε έν σκέφτουμε οτι εν ψέματα που λαλώ. Επειδή αν δεν το κάμω, εν να το σκέφτουμε μια ζωή, τζε εν να απογοιτέυκουμε μια ζωή, τζε εν να το ταυτίζω με τα πράματα που ΠΡΕΠΕΙ να έκαμνα τζε έν τα έκαμνα. Εν να πουττέυκω να κάμνω πράματα όμορφα τζε risky επειδή απλά έν επείδησα που το Κάβο Γκρέκο. Έν επείδησα ένα γκρεμούιν, εν να πάω ταξιδέψω έξω που το comfort zone μου? Έν επείδησα ένα γκρεμούι, εν να δώκω ότι έχω τζε έν έχω για κάτι που αγαπώ? 
Ρε, ξύπνα όσπου εν ώρα.
Εν έχω κάτι άλλο να σου πω. Τζε τούτο υσχήει σε ΟΠΙΟΝΔΙΠΟΤΕ που με θκιαβάζει τζε χώνετε που πίσω που το δαχτυλούι του ακόμα.

Υ.Γ. On another note, θα σας εκληπαρούσα να παρακολουθήσετε αυτόν το όμορφον βιντεάκιν (παλιόν, αλλα τωρά τελευτέα επόροσεν με) που έκαμεν ο Roy Raz για τους Irrepressables τζε το τραγούσιν In This Shirt.
Ταξιδέυκει με. Κάμνει με να νιώθω ωραία τζε να σούζουμε ποτζι ποδα. Έσση τον τελευταίο τζερό νιώθω τέλια uninspired σε θέματα μουσικής. Ότι ακούω θέλω να το κάμω εμετό. Μπορεί να φτέει ότι ακούω μαλαζαβράγκες στο γυμναστήριο 1.5 ώρες την ημέρα, 5 φορές την εφτομάν. 


13 comments:

  1. εεερμμμ. ποτε να παμε Καβο Γκρεκο;

    ReplyDelete
    Replies
    1. Επία πέμπτη φορά... πρέπει να κάμω απτεητ το ποστ.

      Delete
    2. how does that answer my question?

      Delete
  2. Ωωω πολλά ωραίο ποστ. Φυσικά τούτη η ευγένεια σου ρε παιδί μου σκοτώνει πλάσμα αλλά καλά τα είπες στο ανάποδο μαρούλι. Νομίζω θα εσhοκάρετουν που το πόσος κόσμος εννα ήταν οκ άμα αποφάσηζε να αποδεκτεί τον εαυτό του. Τζίνη η κοινωνική κατακραυγή που φανταζούμαστε σε τέθκιες περιπτώσεις βρίσκω ότι εν μύθος, ναι εννοείται ενθαν ούλλοι οκ, αλλά τι σε κόφτει που τζίνους που εν θα είναι.
    Στον βράχο να μεν πάτε να ππέσετε τζαι επήε μια που τις αλκόολες μου προχτές τζαι τωρά εν σαν το κακοποιημένο. Μόνο η σκέψη εν φοϊτσίαρικη, παρετάτε!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Πέ του το. Έκαμεν κομεντ που κάτω ΑΝΟΝΥΜΑ ο βλάκας. -.-
      Τζε θα πηδήσω. Εν με κοφτη. ΘΑ ΤΟ ΚΑΜΩ ΟΛΑΝ ! :Ρ

      Delete
  3. Πεζουνουδιν εσιει τζαιρο που θκιαβαζω το μπλογκ σου τζαι θελω να σου πω ενα μεγαλο θεκκιου γιατι εισαι ενα που τα ατομα που μου εδωσαν δυναμη να αποδεχτω τον εαυτο μου. Απο τη στιγμη που το παρεις αποφαση τουτο ειμαι τζαι that's ελευθερωνεσε.

    Btw τα κοσμηματα που εκαμες ποστ δαμε ενουν τζαι στο etsy, επια στο shop local μια φορα τζαι ειδα τα, κατι μου θυμηζουν τουτα λαλω... Τζαι μετα εκαμα κλικ οτι εν του πεζουνιου... Σο δυστηχος/ευτυχος ξερω το ονομα σου...

    ReplyDelete
    Replies
    1. 1. Είσαι ανόνυμος μέστο ανόνυμο μπλογκ... -.-
      2. Α, οκέη. Ευτιχός έν τα έχω τζίνα ποιόν.. Μα έσση ΠΟΛΛΗΗΗ τζερό που εφίαν που το έτσυ.. Τωρά σου ήρτε να εμφανιστής?
      3. Χάνεις λολ

      Delete
    2. Σορρυ που εγραψα ανονυμουσλι αλλα επειδη ποττε εν βαλω κομεντς στα μπλογκς που θκιαβαζω εν εχω ακαουντ για κομεντς στα μλογκς... Α τζαι δεν ειμαι το αναποδο μαρουλι... Απλος επειδη εχω γνωστους που γραφουν σε μπλογκς τζαι ξερω ποσο παρανοουν αμαν εβρει καποιος το ριαλ νεημ ειπα να σου πω πος σε ειβρα πριν κατι αιωνες να το φιεις :)

      Have a nice day :)

      Delete
    3. Α οκ.. Εν χάνεις καλο :Ρ
      Σορρυ, ενόμισα είσουν το Μαρούλι.
      Χαλλόου Στέφανε! Εν οκέη που έγραψες ανόνυμουσλη, απάντησα με το σκεπτικό ότι είσουν το μαρούλι.
      Μα ντάμπου γινίσκεται? Εμφανίζουντε σιγά σιγά πλάσματα που ξέρουν το όνομα μου...

      Delete
    4. Νομίζω εν πιο εύκολο να ρωτήσεις ποιοί ΔΕΝ ξέρουν το όνομα σου ρε :Ρ

      Delete
  4. περιπεζεις με εννε??? Ναι εν για το βιντεο που λαλω!!!!

    ReplyDelete
  5. http://www.youtube.com/watch?v=U9a1C1qXHfM δε το τζαι τούτο, έννε τόσο γουάου visually όπως των Irrepressibles - είναι τζαι λλίο κλαμένο (νομίζω ένας που τραουδά μες στους Antony and the Johnsons τραουδά τζαι μες στους Irrepressibles) νομίζω εννα σου αρέσει επειδή κυμαίνεται στους ίδιους παράξενους ρυθμούς όπως το the lady is dead (βασικά έshει να κάμει με το patriarchy των αντρών στο society, αλλά εν ενδιαφέρον το πως το δείχνει στο βίτεο).

    Για τον Μαρούλλη: εν ούλλα μια ΕΠΙΛΟΓΗ.


    Αυτιά.

    ReplyDelete
  6. Θελω τζι εγω να ππεσω που το γκρεμμουϊ στο Καβο Γκρεκο αλλα εν μ' αηννει ο αντρας μου... Ο παλαβος! αντι να με κουντησει τζιολας...

    ReplyDelete