Google+
Το Πεζούνι λαλεί: Έν είμαι ρομαντικός, ονειροπολος, κοντός. Έν είμαι ευγενικός αλλά ούτε τζε ψέυτης. Εν είμαι σοβαρός (συχνά), ακομπλεξαριστος, δυστιχισμενος. Δαμέ δεν γράφω ότι θέλεις και όπως θέλεις. Σεβάστου τον χώρο μου τζε αν θα διαβάσεις τι γράφω, να θυμάσε ότι διαβάζεις με δική σου ευθύνη

10.3.12

Μεν το θκιαβάσετε

Εβαρέθηκα τους αθρώπους γυρόν μου.
Εβαρέθηκα να στηρήζουμε πάνω τους, εβαρέθηκα να απογοηυέκουμε με τζίνους, εβαρέθηκα να τους αγαπώ.
Εβαρέθηκα τες κουβέντες του αέρα. 
Εβαρέθηκα να πρέπει να καταλαβένω τη θέλουν, να καταλαβένω τη νιώθουν.
Εβαρέθηκα να πρέπει να αλλάσω συνέχια για τζίνους.
Κανεί, άτε.. Νομίζω εν τζερός να φίω που την Κύπρο.


Edit 1:
Εβαρέθηκα να γελώ μαζί τους, να διασκεδάζω μαζί τους, να χαίρομαι μαζί τους (Νομίζω εχρειάζετουν τζε τούντο κομάτι)

2 comments:

  1. φύε ρε παίχτη. τζαι που να τα ξανάβρεις ξαναμιλούμεν.

    ReplyDelete
  2. "... Νομίζω εν τζερός να φίω που την Κύπρο... γιατι πρέπει να τα ξαναπεθυμίσω. "
    Εν ειμαστεν έτσι οι αθρώποι? Εν βαρκούμαστεν πράματα τα οποία πρέπει να αγαπούμεν, τζε για να δούμεν πόσο τα χρειαζούμαστεν, να πρέπει να τα αποχωριστούμεν για λίον? Ε, είμαι σε τζίντη φάση, τζε νομίζω ΕΠΡΕΠΕ να είμαι σε τζίντη φάσει. It's a nature-call...
    Τζε νομίζω μπόρω να τα ξαναβρω τζε ακόμα τζε αν δεν είναι τα ίδια ατομα. Διαφωνείς δαμε απότι βλέπω.

    ReplyDelete