Google+
Το Πεζούνι λαλεί: Έν είμαι ρομαντικός, ονειροπολος, κοντός. Έν είμαι ευγενικός αλλά ούτε τζε ψέυτης. Εν είμαι σοβαρός (συχνά), ακομπλεξαριστος, δυστιχισμενος. Δαμέ δεν γράφω ότι θέλεις και όπως θέλεις. Σεβάστου τον χώρο μου τζε αν θα διαβάσεις τι γράφω, να θυμάσε ότι διαβάζεις με δική σου ευθύνη

28.12.11

Η ψησσή των δώρων?

Ο τζίρης μου φέτος είχεν βάλει έναν τεράστιο δώρο που κάτω που το δεντρό που έγραφε το όνομα μου. Εθουσιάστηκα. Ετρισενθουσιάστηκα κατακρίβιαν. Ξέρεις, άμμα θωρείς μεγάλα δώρα, συνδέης τα κατευθείαν με κάτι καλον. Ωραια. Παραμονή χριστουγέννων (Νε, επειδή εμείς έν ανοίουμεν τα δώρα τα Χριστούγεννα ώπος ούλος ο κόσμος) ανταλλάξαμε δώρα. Εγω επαρέδωσα ενα κουτί σοκολάτες Λεωνίδας στην αρφη-πεζούνι, κοσμίματα Lepidus στην μαμά-πεζούνι, τζε του παπά-πεζούνι την κολόνια που φορεί έση που τον τζερό που εγενήθικε ο Γριστός τζε έναν κάρδο με φωτογραφίες της αρφη-πεζούνι, μάμα-πεζούνι και του πεζουνιού αυτοπροσώπος (για το γραφείο!). Έπιασα αρκετά καλά δώρα, αλλα τζίνο που εσυμάδεψε τα Χριστούγεννα του 2011 ήταν τζίνο που εκρύβετουν πίσω που το μεγάλο κουτί. Ταμ Ταμ Ταμμμμ!!
Ωραία, το λοιπον. Ο παπά-πεζούνι εσπούδασε σε πανεπιστίμιο της χώρας-αγγλίας, τζε όταν ήταν τζαμέ είχεν μία δερμάτινη κλασική τσάντα τζε ούλοι οι φίλοι του επεριπέζαν τον επειδή ήταν παππουλίσημη, αστία τσάντα. Όταν ετέλιωσε τις σπουδές του, έφερεν την μαζί του στην πατρίδα-χώρα τζε που τότε βλέπει την τζε σσέπη την τζε προσέχει την τζε καθαρίζει την τζε ΓΕΝΙΚΟΣ έσση την καλλά τζίνη η τσάντα. Όπως κάτι γερόντισσες που έχουν κάτες με ρούχα τζε δικό τους κρεβάτι τζε δικό τους δωμάτιο τζε δικα τους κοσμίματα Lepidus που λέμεν, έτσι.

Μέσα στο κουτί ήταν τζίνη η τσάντα.

Έμεινα τα. Έν έξερα τι να πώ. Λέει μου αν δεν την θέλω να την πιάσει πίσω αλλα αν την πιάσω να την προσέχω. Ε, obviously θα την προσέχω. Εσυγκινήθηκα. Ο παπά-πέζουνι ξέρει να κάμνει δώρα. Βασικά ξέρει τι σημένει ένα δώρο. (Η μάμα-πεζούνι που την άλλη έχει γούστο πατατας). Έπιασα την. Τζε τωρά εν η σείρα μου να την βλέπω τζε να την σσέπω τζε να με περιπέζουν οι φίλοι μου στο πανεπιστίμιο που θα την κουβαλώ μαζί μου παντου!
Ένεν το ακριβό το δώρο, ούτε το χρίσιμο το δώρο. Εν τζίνο που έσση ενα τόνο σκέψεις τζε συνεσθήματα τζε συνδέσμους. Τα δώρα σπάζουν. Χαλούν. Ξεχνιούντε. Οι ιδέες ώμος όι, τζε γιαυτό τούτο το δώρο εν να μίνει για πάντα.
ΦΕΝΚΣ παπά-πεζούνι.



Y.Γ. Εσυμφιλιώθηκα με την κάμερα μου. Εδώκαμεν σιερούθκια. Έκαμνεν μου κούτζια στην αρκή αλλα υποσχέθηκα να την πάρω γιατρό γιαυτο τωρά κάμνει μου τα γλυκά ματάκια (Λεπτομερές λεπτομέριες σε άλλο πόστ)

3 comments:

  1. χεχεχε ε οι να κλάψουμεν τζιολας α! :Ρ
    Μπαη δε ουέη... Γιατί εν έσσης μπλογκ!?

    ReplyDelete
  2. Μάνα μου ρε...!!!!! Εν το μεταξύ εν πολλά ωραία!!!! :))))

    ReplyDelete