Google+
Το Πεζούνι λαλεί: Έν είμαι ρομαντικός, ονειροπολος, κοντός. Έν είμαι ευγενικός αλλά ούτε τζε ψέυτης. Εν είμαι σοβαρός (συχνά), ακομπλεξαριστος, δυστιχισμενος. Δαμέ δεν γράφω ότι θέλεις και όπως θέλεις. Σεβάστου τον χώρο μου τζε αν θα διαβάσεις τι γράφω, να θυμάσε ότι διαβάζεις με δική σου ευθύνη

6.12.11

Γή Νούμερο 2

Είμαι 21 χρονών. Οι σορρυ, είμαι 20 χρόνων, τζε νιώθω ότι ο κόσμος εν μπροστά μου ανοιχτός για να τον εξερευνήσω τζε να τον νιώσω βαθκιά μέσα. Τζε θέλω το, θέλω να το αναζητήσω τζε να έβρω τον τρόπο να το κάμω. Είμαι βαομένος μέστο κλουβί μου το οποίο ιρονικά έφτιαξα εγώ με πολύ αγάπη τζε στοργή για να προστατευτώ, τζε τωρά πρέπει να το σπάσω, τζε εν τα καταφέρνω. Ζηλέφκω υπερβολικά τα πράματα που αξίζει να ζηλέυκω αλλά έν κάμνω την κίνηση να τα φτάσω. Έμεινα στάσιμος τζε συνέχεια βρίσκω δικαιολογίες για να μεν φτέξω τον εαυτό μου όσο τζε αν ξέρω ότι εν τζίνος που με κρατά πίσω. Κάθουμε τζε γράφω ποστ για το πόσο βλάκας είμαι τζε έν πάω έξω να ξεκινήσω με τα απλά, π.χ. να παω γραφτώ σε γυμναστήριο που έσσει 3 μήνες που το λαλώ του εαυτού μου να κάμει τζε έν κάμνει. Εν όπως την δίετα της δευτέρας...
Βουρώ με το κολοαυτοκίνητο. Πριν λίες μέρες εσταμάτισεν με αστυνομικός επειδή εβούρουν 121 σε δρόμο των 50. Ένιωσα ανίκανος, άχρηστος, αδικαιολόγητος. Εβασίζουμουν πάνω σε κάποιον άλλο για να μεν πάω δικαστήριο. Εβασίζουμουν πάνω σε κάποιον άλλον τόσο πολλά, που εξίασα ότι είμαι ένα με τον εγκέφαλον μου... Εβάσταν τον τζίνος τζε έκαμνεν juggling μαζί του, επειδή τον άφηκα. Τζε άφηκα τον τόσο έυκολα, τόσο απλά, ούτε να σταματήσω για ένα λεπτό τζε να πώ... "Τί κάμνεις?" Γιατί παρασύρεσαι?
Γιατί αφήνεσε στον καναπέ, αντί να ψαχτείς να κάμεις δικό σου exhibition?
Γιατί φοάσε να παρετήσης το πανεπιστήμιο που σε εδέχτικε για του χρόνου, τζε να πάεις ταξιδέψεις για λίους μήνες, έξω που το comfort zone σου?
Γιατί φοάσε τα ρίσκα τζε γιατί εν ταράσεις τον κόλο σου τζε να πάεις να κάμεις τα όνειρά σου πραγματικότητα? Είσαι 20 χρονών ακόμα.
Ή ασπούμεν, γιατί εν μπορώ πολύ απλά να είμαι πιό active τζε πιο caring με το σκατό που με εμεγάλωσε...?
Τελικά έγραψεν με για 100 αντί 121 τζε έν επία δικαστήριο, αλλά έννε τούτο το θέμα..
Είδα μιάν ταινία για την οποία εμίλησεν λιον ο Λιαρ στο μπλογκ του. Ούλοι λαλούμεν τζε διεροθκιούμαστεν πώς θα ήταν να γνωρίζαμεν τον εαυτό μας τζε να τον εβλέπαμε στα μάθκια. Τι εν να σκεφτούμασταν τζε πώς εν να νιώθαμε? Proud? Disgusted? Ignorant?
Το τι εν σκεφτούμαστεν τζε τι πρέπει να καταλάβουμε, είναι ότι τον εαυτό μας βλέπουμεν τον τζε μιλούμεν του καθε μέρα. Τζίνο που νιώθουμε για εμάς, τζίνο είναι. Εν εσση κάτι άλλο. Τζε εν πάνω μας αν θέλουμε να το αλλάξουμε. Έν θα περιμένουμε για έναν αστυνομικό να μας γράψει, εν να σταματίσουμε να βουρούμεν που μόνοι μας... Επειδή ξέρουμεν ότι αν δεν το κάμουμε εν να χάσουμε τον εαυτό μας.. Τζε ΣΤΑΜΑΤΑ να το γράφεις στα παλιά σου τα παπούτσια. Είσαι αρκετά έξυπνος.

 

2 comments:

  1. Κοίτα, ενεν κακό να ξεφεύγουμε αλλά πρέπει κάποιος να μας κάτσει ένα πάτσο (βουζουνόπατσο κτλ) για να ξυπνήσουμε. Τον ρόλο τούτο κανονικά έχει τον ο εαυτός μας. Μέσα που την εμπειρία έχω να πω πως οι αντοχές μειώνονται και αυξάνεται η ανοχή μέσα στον στρατό. Είναι η πιο φυτωριακή εποχή της ζωής σου, μπορεί να νιώθεις ότι μεγαλώνεις αλλά ότι εν ακολουθείς μια κανονική πορεία.
    Ό,τι και να καμεις πρέπει να έχεις άξονα τον εαυτό σου. Εσύ! Εσύ είσαι τζίνο που κουβαλάς, εν με εσένα που κοιμάσαι τις νύχτες, αμαν εν εχεις κάτι άλλο να καμεις εννα σκεφτεις κτλ. Χαλάρωσε... Αναπνοή... (Γιόγκα βοηθά) και σκέψου μερικά πράγματα για εσένα. Ότι δεν σ' αρέσει άλλαξε το που λαλεί και ο Σπύρος Σούλης :p
    Ενεν τόσο εύκολο όσο ακούεται αλλά ούτε τόσο δύσκολο :)

    ReplyDelete
  2. Εν θελω να με πατσαρκαζω ολαν! Πονώ την βούκα μου κανεί!
    Καταθλιπτικό ποστ γριστουλη μου! Εν μπορω να το θωρώ..
    Λετς μουβ ον..

    ReplyDelete