Google+
Το Πεζούνι λαλεί: Έν είμαι ρομαντικός, ονειροπολος, κοντός. Έν είμαι ευγενικός αλλά ούτε τζε ψέυτης. Εν είμαι σοβαρός (συχνά), ακομπλεξαριστος, δυστιχισμενος. Δαμέ δεν γράφω ότι θέλεις και όπως θέλεις. Σεβάστου τον χώρο μου τζε αν θα διαβάσεις τι γράφω, να θυμάσε ότι διαβάζεις με δική σου ευθύνη

21.9.10

Μπαμ

1 επολοηθήκαν πίσω
Δ.

Ετούμπαρα.



Καλα μεν φανταστείτε τώρα ταχύτητες, στοππερ να σκριτσαρουν παστον δρόμο, καπνός, μπαμ μπου, φοθκιές τζε κακό… Ετω απλα εφίλησα τον κόλο του. Ννα, τόσο δα. Ούτε χταρσιμο εν του αφηκα… νομίζω. Ε, τζε αν εξαιρέσεις το γεγονός ότι εχάσκιαζα τους περαστικούς στο πεζοδρόμιο αντί να θωρώ ομπρός μου, τότε φταίει απολύτως τζινος! Γιατί κύριε μου εν εισσες μαθκια που πίσω σου να ξέρεις ότι εν εσταμάτησα τζε να προχωρήσεις τζιαλο αντί να σταματήσεις τζαμε τζε να μου την κάτσεις που μπροστά?! Ασπουμεν έλεος!  
Εγώ εκράτουν τον τιμόνι για αλό 4-5 δευτερόλεπτα, τζε εσκεφτουμουν ότι εν να ερτει η Tingerbell τζε να πασπαλίσει λιην σκόνη τζε να φιουν ούλα, η ότι ήταν να με φιλήσει κανένας πρίγκιπας τζε ήταν να ξυπνήσω.
Τελοσπάντων, που λαλητέ, φκενει ο κύριος - μα ήντα κύριος, ο παππούλης με το πατταλονη ως τον οφαλό φκενει, κάτι σαν Steven Earcle 43 χρόνια μετά -  τζε αρκεφκει τες φωνές! Ως τζε την άδεια μου αμφισβήτησε! Αν είναι δυνατόν! Ένας τόσο καλός οδηγός σαν εμένα! Ανροπή! 
Μετά εσυνεχισε στο να μου πει ότι εν είμαστε φίλοι Ε εσυμφώνησα! Ινταμπου εθέλετε να του πω! Εν είμαστε λαλώ του! Ε ούτε κουμπάροι είμαστε λαλη μου! Εγώ που το σσοκ μου ούτε να γελάσω εν τα κατάφερα… αλλα μεν ανησυχείτε, επειδή 6 λεπτά μετά, εκατέληξα φυρμένος στο πεζοδρόμιο. Εσκεφτουμουν ότι εδωκα την κάποιου τζε απλά ούλα εφενουνταν μου αστεία πλέον. 
Οι οδηγοί που επερνούσαν τζε εθωρούσαν περίεργα... Αστείοι.
Ένας πόντιος που σαν το απιτουρη του πινγκου αρκεψε τζε εφοναζε "Εννε τίποτες ολαν! Αφηστον μιτσιν να φειη!" … Αστιος (αν τζε ειμουν 100% μαζι του)
Ο γέρος που τώρα εμιλαν με τον παπά μου στο τηλέφωνο… Αστείος (ΝΕ, έπιασα τον παπά μου τηλέφωνο, ηνταμπου ήταν να κάμω! Τζίνος μου εδωκε το αυτοκίνητο, τζίνος μου έφκαλε την ασφάλεια, τζίνος τζινος τζινος…. Μα τι independent που είμαι!)
Ο δρόμος…. Αστείος
Ο ουρανός... Αστείος
Τα λιμπουρουθκια που εκάμναν παρέλαση … Αστεία

Μαντα weed τζε χαππουθκια! Ετην λύση! Εν τζε πιο υγιές στο οργανισμό σου! (Εκτός τζε αν βρεθείς 10 μέτρα έξω που το αυτοκίνητο)…

Αν μου έβαλες ένεση που αφαιρεί που τον οργανισμό σου ούλην την αδρεναλίνη, ήταν να φκαλω θκιομιση μπουκαλουθκια του Αγιου Νικολαου τζινην ώρα.
Ατέ κάνει, επιαν τα σσερκα μου φοθκιαν.
Μπαει.

Υ.Γ. Εσκεφτουμουν το επόμενο ποστ μου να είναι ένα που τζινην την "Τι Αγαπώ;" σειρά που ποστς… Αλλά ποιος το χέζει! ΜΟΛΙΣ ΕΤΟΥΜΠΑΡΑΑΑΑ!! (ref: εφιλήθηκα με τον μπροστινό μου χωρίς να φταίω εγώ.)

5.9.10

Diana Journey

3 επολοηθήκαν πίσω
Sin

4.8.10

Ννα μια χαρά

3 επολοηθήκαν πίσω
4/8/2010 5:42. Σημιωστε την ημερομηνία τουτην. Εν η ώρα που εξηπνησα για πρώτη φορά στο στρατο με ένα χαμόγελο ννα. Που δαμε ως τον Κόρνο. Μπορεί ναν επειδή εκοιμήθικα με ένα όμορφο καλήνυχτα τζε θκιο γλυκά over-the-phone φυλουθκια; Μπορει ναν τζε απλά επειδή ειμουν κουρασμένος τζε ετζημηθικα καλά; Μπορει τζιολας να είναι πολύ πιο απλά ένα σημάδι για κάτι ασσημο που εν να ακολουθήσει; Εν ξέρω. Παντός ήταν legendary. Ξυπνω χωρίς ξυπνητήρι. Ετοιμάζουμε πρώτος. Τρώω τζε το κρουασαν που αγόρασα που το ΚΟΥ ΨΟΥ ΜΟΥ εχτες, τζε να ακουετε η k tunstall να τραγουδά "suddenly I see this is where I want to be, I feel like walking the world, walking the world" στο background....

Υ.Γ. Εβαλαν με να καθαρισω τουαλέτες μετά. Μια ήταν βουλομενη...


22.7.10

Λάμα

2 επολοηθήκαν πίσω
Χα.. Εν αστιο. Καθουμαι εγώ δαμε ήρεμος τζε δίπλα μου τσακονουντε... Χεχ... Ατε κανεί.

Τελειώνοντας, έχω να δηλώσω πως η αυλή του στρατοπαιδου είναι ένας θυσαυρος. Ηβρα ένα Διερωθκιουμε, βασικά αναλυω γενετικά τον βιολογικό κοδικα των 18χρονων κοπελουθκιων τζε προς το παρόν το μπουκαλουι της ανάλυσης εσση μέσα τεστοστερονη, τεστοστερονη Τζε άλλο λιην τεστοστερονη. Καθουμαι εγιω δαμε χαμέ δίπλα που τον φοριαμο μου (βλ. Lockers του στρατού)  τζε ακούω έναν ωραίον chill out τραγούδι που τους morcheeba τζε δίπλα μια μάντρα τεστοστερονης να φωνάζει την μια για λευτεριά τζε την άλλη για γιους πουτανων της Ομόνοιας τζε της ανορθωσης. Επικρατεί πλυρους συχησης βλέπεται. Α, τζε αλο κάτι, please να μου απαντήσει κανένας (αν μπορεί δηλαδή) αν έχουμε καμιά συγγένεια ως homosapiens με τα λάμας! Εν πιο συμπαθητικά βέβαια αλλά τα regular φτυσηματα που επικρατούν  καμνουν με να διερωθκιουμε.
ΧΟΥ ΦΤΟΥ.
Τζε όποιον πάρει ο χάρος. Τζε ΝΝΑ ο findthatinch νε καμνει visualize το φτυμα μεστο δικό του στόμα τζε να νεκατσια!

Οοοο, όπως μιλουμεν αυτήν την στιγμή, στα αριστερά μας παρουσιάζεται ένα καταπληκτικό example της τεστοστερόνης που καμνει over power. Θκιο τσακονουντε για χαζην . . . Παλε. Ντα, εντζε λέω, κάποιες φορές εσση φασην να το καμνεις τούτο... αμμα γελάς τζε γελά τζε ο άλλος, οι αμμα φοναζουν τζε οι θκιο ΑΟΥ τζε ΑΟΥ.. γουατ δε φακ.
Χα, εν αστείο. Καθουμε εγω δαμέ ηρεμος τζε διπλα μου τσακονουντε...χεχ... ατε κανει.

Τελιώνοντας, έχω να πω πως η αυλη του στρατοπαίδου είναι ενα treasure hunt. Ηβρα μιαν πανάρχεαν, σκουρκασμένη κλειδωνια, αρκετά ενδιαφέρω. Κατι σύρματα με εμβλύματα της Ε.Φ. τζε ξυλουθκια που τα καμνω εγω σε σχηματιζμούς με το μασσιερουην μου σε ενα desperate   attempt να μεν χάσω το creativity μου (?) Εν ξερω. Ανιγουαιει. Μπάη. Εν ώρα για αναφορά... παλε.

10.7.10

Πρηξημο

1 επολοηθήκαν πίσω

Μα χωρε ρε ποσην χαρά φέρνω στην οικογένεια επειδή εκουρεφτηκα δεύτερο νούμερο.

Νε Ολαν εν να παω στρατό, θκιαορκαν, να πιάσω μια ππαλα να τα σβησω ουλα τα όμορφα χαμόγελα.. Μπουαχαχα. Τζοκερ νούμερο δυο... Καλά αστιευκω, αλλά τουντο νεύρο που μου δημιουργείτε αμμα μιλούσην για τον στρατό εν ανεξέλεγκτο. Αφού μόνο τούτο γυρίζει γυρον μου τες τελευτεες μέρες. "οι τούτος σήμερα εννε στρατός εν διακοπές" , "ότι σου λαλούν στον στρατό να λαλεις νε" , "οι να ακουεις ΌΤΙ σου λαλούν στον στρατό", "θκιο χρόνια είναι, εν να περάσουν" ΌΥΛΟΙ ως τον ένα έχουν γνώμη, σαμπος τζε εζητησα την που κανέναν. ΟΥΛΟΙ ξέρουν τα πάντα, η δική μου γνώμη; Κανένας εν ξέρει τίποτε. Τζε ασπουμεν τελικά ενθαν τίποτε ο στρατός τώρα να δεις, αφού πάντα έτσι πάθενω, ακούω τους άλλους που λαλούν πόσο δύσκολο εν κάτι, με ας είναι για μιαν δασκάλα, η μιαν εξέταση, η οτιδήποτε τζε πάντα αχωνουμε τζε πάντα τελικά εννεν τίποτε .... Τζε πάντα λαλώ να μεν ακούω τους άλους Τζε παντα ακούω τους.

Τεσπα, που λαλούν τζε τα δεκαπενταχρονα καλαμαρουθκια (ηρτεν η ξαδερφη μιας φίλης μου που Ελλάδα ποδα τζε βηηηηηρα catch phrases! Εν πιο δύσκολο τελικά να καταλάβεις ελληνικά απ'οτι ενομιζα :Ρ)

Ατε κάνει τζε επρισα σας τζε εσάς τζε εμένα ...

11/7/2010 (αύριο δηλαδή) μπενω μέσα. Η τύχη τουντου blog εν να είναι ένα μυστήριο, αφού το iPhone εν το περνώ μαζί μου μα πομπες να πέφτουν.

In other news... 21+ ΚΆΜΕΡΕΣ ΣΤΗΝ ΧΑΡΆ ΣΟΥΛΤΑΝ ΤΕΚΚΕ! 21 πλας!!! Αλλά νομίζω εν να το κράτησω για άλλο ποστ τούτο.

Μπαει μπαει!

7.7.10

Ποσκολιο

4 επολοηθήκαν πίσω
Ούλα εξεκινήσασην επειδή η μανα μου είσσεν γενέθλια. Τζε που λαλείς, εγώ κάτω στα μαγαζιά να γυρίζω για κάτι δουλειές τζε ΠΟΥΦ να μου ερκεται στο νου οτι εν να ήταν ωραία να της αγόραζα κατι. Τι όμως? Ε, για να μεν τα πολυλογούμεν, αθυμήθηκα που εκαμνα κατι βρασσιολουθκια με χάντρες που ειμουν μιτσικουρης τζε αρεσκαν της μανας μου, τζε ειπα να της καμω κατι τεθκιον. Πετασουμε στην ΖΑΚΟ καλο, τζε γεμόνω μια σακούλα με κουμπουθκια, χαντρουες, μπιγλιπιτουθκια, κερωμένη κλωστήν, σύρμα τζε τα λοιπα, περνώ τζε που ενα vintage store τσε πιανω κατι γυαλιστερά, όμορφα pins σε χρώμα πράσινο (Βλ. Αγαπημένο χρώμα μητέρας) τζε αντυνασουμε σπιτι με εναν ενθουσιασμών για δημιουργία. Βλέπετε, επειδη που την ημέρα που έδωκα τις εξετασεις του art&Design course εν εξανατσησασην τα σσερκα μου την δημιουργία, εκατούρησα πανω μου που τον ενθουσιασμό. Καθουμαι χαμε, σσιονονοτα ούλα, φέρνω τζε κατι πεσσες τζε αλλα εργαλεία, τζε αρκεφκω.
Μπαμ. μπουμ. Φακκα. Τουκου, ΝΝΑ τζε η πρώτη μου δημιουργία :

Εμπικσα το τζε σε ωραίων κουτουην, τζε μετα εσηκώστηκα τζε εφυα... ΧΑ.. ΝΕ ΚΑΛΕ, έκατσα τζαμε με τες ώρες, εν εσηκωνετουν ο κώλος μου να φύει. Εκαμα τζε σκουλαριτζια τζε κολιε για την αρφη μου. Τζε πιο μετα εκαμα τζε ενα για τον liar τζε ενα για εναν φύλο μου, αγόρασα τζιάλα μπιρλιπιτουθκια τζε έπιασα τζε ενα κουτί τζε βάλλω τα μέσα όμορφα τζε συγυρισμένα τζε τζε τζε...
Αν με θκιαβάζει κανένας ψυχολόγος να μου εξηγήσει αυτη την απότομη δημιουργία ποσκολιου 2-3 μέρες πριν την κατάταξη μου πληηηηηςςς! Τζε αφού ενιγουεει, εν να πρέπει να σταματήσω μολις μπω μεσα... Χα, σκεφτείτε να τα πάρω μαζι μου τζε να καμνω κολιέ μεστον στρατό... χαχαχαχαχαχαχα οου μαη γκοτ κατι σκέψεις που μου ερκουντε ώρες ώρες...

Μα χώρε μα χώρε! Χεχ.. πιάνω τζε παραγγελίες btw όποιος ενδιαφέρετε! Χα, να ξεκινήσω επιχείρηση! :ρ

1.7.10

Ιστοριουλα

6 επολοηθήκαν πίσω

Ποψε ηταν το graduation μου. Νε, νε εν η τελευταία φορά που εν να φορώ την στολή μου, νε εν θα ξανακάμω μάθημα πίσω που τα θρανία τζε δίπλα που τους φίλους μου, νε νε τωρά ξεκινούν τα δύσκολα.. μπλα μπλα aww sad... ανιγουαιη εννε τούτο το θέμα μου. Μετα που το graduation (οπου επιασα τζε award στο οτι είμουν αριστούχος επι ούλη τη σχολική μου ζωή τζαμε - νε νε θαυμάστε με! - ) επηα με του γονιούς μου σε ενα πολα artsy εστιατοριο τζε εφααμεν. Τζε actually επερασαμεν πολλά ωραία, ένιωσα καλά με το ότι: άμμα απλά για λιο βάλουμε στην άκρια τα προβλήματα που δημιούργησα επειδή είπα τους οτι είμαι gay, μπόρουμε να περάσουμε όμορφα. Ήπιαμεν το κρασουδιν μας (το οποίο ηταν πάρα πολλά ωραίο, ξερει ο τζιρις μου που τεθκια), εσυζητήσιμεν, εγελάσαμεν... ηταν ωραία... ΑΝΙΓΟΥΑΙΗ εννε τούτο το θέμα μου. Μετά εβρέθηκα με φίλους τζε συμμαθητες τζε ήπιαμεν τζιαλον κρασουδιν, εσυζητησαμεν τζε για τον στρατό (πάλε) αλλα ΑΝΙΓΟΥΑΙΗ, εννε τούτο το θέμα μου. Οταν είχα νυστάξει, εζητησα που εναν φίλο μου να με παρει σπιτι επειδή εν εφερα αυτοκινητον μαζι μου. Χατες, ξεκινουμεν να παμεν προς το αυτοκινητον τζε συζητουμεν όμορφα και ωραία τζε σε μιαν φαση περνουμε που ενα φαστ-φουνταδικο οπου εκαθουνταν τζαμε κατι γνωστοι μου αλλα τζε φιλοι του φιλου μου που ειμουν μαζι.. χατε να τους πουμεν για... Χατες λαλουμεν τους, τζε χατες παμεν να φιουμεν επειδη τζινος ο φιλος μου επρεπε να ξυπνηση προιν τζε εβιαζετουν, χατες καμνουμεν να φιουμεν .. τζε ΟΠ.. ετο για ηντα πραμα θελω να μιλήσω σήμερα: “Εδεχτην τελικα να τα πιατε τζινι? Ου ΤΖΙΝΟΣ θελω να πω” φωνάζει ενας που τους φαστ-φουντ-eaters. Ο φιλος μου απαντα βιαστικά (με ενα τρόπο: απαξιώ να σου απαντήσω) σαν στρίφουμε στην γωνιά για να φιουμεν... Εγω βέβαια επηρεν μου λιην ώρα να καταλαβω προς τα που απευθυνόταν η (apparently) βρισσιά. Αρα παω πίσω. Βαλω το σερι μου παστον ώμο του τζε ρωτω τον αν εσσι καπιον προβλημα.

“Αν δεν φυης το σερι σου που πανω μου τωρα εν ξερω τι εν να γινει”

Ενιγουεη εν θα συνεχίσω την ιστορία, νομίζω καταλάβετε.

Προς τον δρομο για το αυτοκίνητο ετρεμαν τα ποθκια μου που το κακό μου. Μπορι τζε να νευρίασα νε, αλλα νομιζω παραπάνω εφοήθηκα . Εφοήθηκα την ποση δυναμη μπορουν να εχουν οι λεξεις, τζε το οτι σε 10 μερες εν να ειμαι στρατό, περικυκλωμένος που κουρουπεττους σσιροτερους που τουτον, τζε λιοτερον αδύναμοι (physicaly) που τουτον.

(επειδή αποκλείετε να είναι λιοτερον αδύναμοι mentally... έτσι είδος πλάσματα πιστεύω είναι uber weak mentally, τζε εν μιλώ μόνο για εξυπνάδα...)

Τελοσπάντων, τωρα επερασεν μου βασικά (μιαν ώρα μετα). Έτσι είδος homophobic άνθρωποι, συνήθως εν καταλήγουν να είναι τζε τζινοι gay? Εννοώ, νταξη, εσσις πρόβλημα με τους gay, εν ανάγκη όμως να προκαλείς? Εν δείχνει κατι για τζινον το οτι αντέδρασεν έτσι, ΤΖΕ χωρις λόγο? Εννοώ, εγω εν εκαμα απολύτως τίποτε για να προκαλέσω (πριν παω πισω τζε ρωτήσω τον αν εχει πρόβλημα).

Τζινος ο φιλος μου ειπεν μου οτι επρεπε να τον αγνοήσω... Τουτο όμως, εν δείχνει αδυναμία προς μέρος μου? Εν ειπα οτι επρεπε να ξεκινήσω καφκαν, οι, αλλα εν επρεπε να του δείξω οτι εκαταλαβα τη είπεν, τζε οτι εν ήταν σωστο? (Πράμα που εκαμα δηλαδή... πριν τον πω ηλίθιο στην φάτσα του τζε φιω)...

Καληνύχτα, εν 3:15 ... νυστάζω.

16.6.10

Απτεητ

5 επολοηθήκαν πίσω
Εκαμα ενα φοτοσουτ σαν φωτογράφος,  με  αληθινό μοντέλο (ok ok η κορούα εν ήταν μοντέλο, αλλα έμοιαζε με μοντέλο.. Ε?? Ε??) τζε αποθηκα νακον. Χα, εγιω είμαι τζινος με το μαύρο παντελόνι!


Το μωρό του γείτονα εφκαλε γλώσσα τζε αρκεψαν τζε τούτοι να τσακώνονται... καιρός ηταν.

Εσπασα στο θκιαβασμα επειδή διω τα τελευταία μου πρη-πανεπιστημιακά  exams αλλα εν θέλω να τελειώσουν ποτέ (oxymoron?)

Στες 9 του Ιούλη κατατάσσομε τζε προσπαθώ να μεν το σκεφτούμε αλλά εν φεφκει που τον νου μου.

Α, επεια στον καρδιολόγο του στρατού τζε επερημενα 4 ολόκληρες ώρες ποξο που το γραφείο του για να μου πει μεσε 6 λεπτα οτι μπενω Γιοτα 3.. την ώρα μου μέσα που εν μου εδωκεν απαλλαγή για πάντα!  Οι, Οι μια χαρα ειμαι, τζε το τεστ κοπώσεως εφκαλα το με level 13 (Που ο (ιδιωτικος) γιατρος ειπεν εν το τοπ) αλλά έχω κάτι ταχυπαλμίες ποτζι ποδά. Βλακείες.

Έστειλα email του Θεμυστοκλεους  (χα, έγραψα το επίθετο του λάθος) με τύπο φιλικής κουβέντας... εν ξέρω γιατί.. επειδή έτσι.

Ο παπάς μου ηρτεν τζε ειπεν μου οτι εννε βλάκας (ασπουμεν ΕΙΠΑΝ ΣΟΥ ΤΟ οτι είμαι γκέι, εν το κατάλαβες που μόνος σου, anw) τζε αντιμετώπισα τον - επιτέλους - σε μιαν κουβέντα που κατάληξε σε δάκρυα... Εν, ένιωσα, απολύτως, τίποτε εγώ. Εθορουν τον να κλαίει τζε εν ένιωσα ΤΙΠΟΤΕ. Οι επειδή εν τον αγαπώ.. εν ξέρω, μπορεί να είμαι παραπάνω αναίσθητος από ότι νομίζω. Τζε έτσι καταλήγει τζε το τελευταίο άτομο της άμεσης οικογένειας να ξέρει. Anw, εν θα μπω σε λεπτομέρειες. Βαρκούμε.

Αφού μιλούμε για πράματα που εν μεστον νου μου, να αναφέρω ότι εσσι αλο κάτι που εν φεύκει τζε πάει με το όνομα Liar,  αλλα ας μην πολοτραβηχτουμε σε τάσεις ρομαντισμού, ατε.

Επεια Geocaching στην Λεμεσό με τον Liar τζε ανακαλύψαμε κάτι τόπους, μα κάτι τέλειους τόπους! Να μηνεις χάσκοντα τζε να διας κουντρουμπελες που επιστευκα οτι εσσι ετσι όμορφους τόπους η Κύπρος.

Α, εκαμαμεν τζε το exhibition με τα δημιουργήματα μας σαν  art students... Να κάποιες που τες φοτο που εφκαλεν ο Liar που κάποια που τα πράματα μου. Ενα που τα  sketchbooks μου στα αριστερά τζε τα τελικά μου κομαθκια στα δεξιά.


Ατες, κανει, μπαει!

31.5.10

Arrivals

2 επολοηθήκαν πίσω
I came an hour earlier that when his plane's supposed to land.  I'm not sure why. Maybe it was the feeling that: going earlier might mean meeting with him earlier... Or maybe I just couldn't wait at home.
So I took a bath anxiously. Loaded my car with stuff (cheesy stuff.. you know: wine, shisha, towels for the beach, food in case he arrives hungry and some more cheesiness) and took off. So yeah, that's the case. Now I'm sitting here, waiting, reading various blog entries around the internet so that it seems I'm doing something.. But what I'm actually doing is waiting... Waiting... Waiting... TELIWNE GAMOTO! hahaha
Ou it's 8:20.. I better go inside.  He lands in 15 minutes...

29.5.10

GeoCaching

4 επολοηθήκαν πίσω
I discovered something awesome today.
It couldn't had come at a most perfect time, I had nothing to do today so I got into it immediately, and it didn't take much time until I realized I was addicted to it!
I love the feeling I get when I find stuf I know other people touched and felt and thought of, and even better, when I find stuff that were intentionally hid there for me, directly or not. You know what I mean right?
Well, while browsing through my iPhone's appstore, I came upon this site called GeoCaching that triggered my curiosity. What this basically is, people create caches (whether that's a small box, a tiny magnetic case or a really small magnetic bottle) and they put a notepad and a pencil in them, they record the coordinates using a GPS navigation system and they finally upload the coordinates with a coded hint and some info online. Then, using an iPhone or a GPS, you can follow the coordinates into the cache and write your info in the log book and take something from the cache (if it's big enough) while leaving something for others to find. This can seriously lead into some really cool situations like a nature walk, or trying to find a tiny cache between a crowd of people while also trying to act normal etc AND the best part is that there are MILLIONS of caches WORLDWIDE including some 500 of them in Cyprus.
Now, don't take MY word for it, cause I think I made it sound as if it's a game..
It's MORE than a game... WAY more!
I found 4 caches today. One of them was big enough to hold possessions. I found a coin with a tracking code on it and went online only to discover that the coin i am NOW holding in my hands almost travelled the world! And I must now place it into another cache I find.
Here's some photos

 
A tiny geocache I found under a gilder of a small supermarket

The big cache I found next to the salt lake and under a bunch of rocks
 I took the tracker-coin from here and I was lame enough to leave a cute little bag with receipts and a 2EUR coin from a country I haven't figured out yet... I HAD NOTHING COOL WITH ME!


Another micro magnetic cache near a church

The coin


aaaaaand some explanatory videos:









24.5.10

ACCEPT

6 επολοηθήκαν πίσω
A few days ago, while watching a Cypriot talk show having the gay marriage in subject, I've discovered that Cyprus recently acquired an LGBT organization under the broad anti-racism community called ACCEPT. And I'm impressed. Period.
Reminder-link for their website: ACCEPT
FuzzFuzz about it NOW.

Oh, and my thoughts on the show are pretty much summed up in Ithaki's post right here, with a small addition of saying that I think the guy that did not support gay marriage ("κύριος Θεμιστοκλέους ") was conversing in a very logical and smart way, even though I might not agree with him.

23.5.10

Lindt of Switzerland

3 επολοηθήκαν πίσω


I Love Chocolate. 
Period.


27.4.10

LomoJournaling

0 επολοηθήκαν πίσω

*Forehead SLAM*

3 επολοηθήκαν πίσω
I just realized that this blog does NOT represent me AT ALL!
I'm too of an exuberant person to be visible through such a depressing blog... And what's with the melancholic music? What will I think when I come back in here a year from now when in a reminiscent mood? I'll probably transcribe myself as being constantly emotional and a big attention whore...
But the thing is, I never find inspiration in writing when not in a somber mood. I want to... But I don't think I'll care a year from now that I just started my exams or that I found interest in videos of some guys playing gay chicken... Will I ? Cause that's the purpose of this blog anyway. You think I'm writing all these stuff for someone else other than just myself? The comment responses are just a way for me to feel that I'm being criticized - even thought silently (that's why I tried to keep this as anonymous as I could even though I failed in some cases) - by someone and I'm not just shoving these stuff up a bookshelf wishing someone would take it and criticize me in secrecy. No. I WANT to be criticized silently so I chose the public blogging format and I'm not afraid to say it. 
Welcome to my public diary... I guess...
Anyway, I want to include more of myself in this monster I've created... So it's probably gonna get gayer (said in a good way).
So yeah, the purpose of this entry was to mention how un-interpreted  I felt when going over some old entries I wrote.
New, happier, cheesier, more POPish song coming up (Cause.. you know.. everyone switches to Bubble gum music after having a good listen to Aleksiou's music!)
Drumming - Florence and the machine.

Xtipioume.

P.S. Ne olan, slam oi slap :P Cause I'm better!

15.4.10

"Happily ever after" from Lost 6-11

3 επολοηθήκαν πίσω




In a random bar. Blues play in the background. Discussion between a rich man's left hand assistant and a rock star junkie. Junkie begins the discussion.

-Tell me Pergy, Are you happy?
-Quite!
-No you're not.
-Well I've got a great job, lot's of money, I get to travel the world… Why wouldn't I be happy?
-Have you ever been in love?
-Thousands of times…
-That's not what I'm talking about… I'm talking about spectacular… consciousness altering… love.. (grin on face). Do you know how that LOOKS like?
-I wasn't aware that love would look like anything…
-I've seen it mate… On the plane back from Sydney!
-Is that so? Well, you and I were on the same flight, so… anybody I saw too?
-Trust me.. You didn't…
-Oh! Enlighten me…
-It was this woman, two rows in front of me in hand cuffs… sitting with a cop… He looked at me.. Knew I was holding (as in drugs)… If I didn't take action I'd be caught! … So I got up, went to the loaf (Toilets).. Proceeded to 'eliminate' the evidence by swallowing my stash.. And at that EXACT moment.. We hit turbulence… I chocked… The entire bag of heroin was stuck in my throat, It's over! Everything starts to go dark, I'm slipping in the abyss, and then….I see… Her…
-Her?
-A woman. Blonde. Staggeringly beautiful. And I know her. We are together. It's like we've always been and always would be. This feeling… This… Love… And just as I'm about to be engulfed by… I open my eyes, and this sodding idiot is standing there asking me if I was OK!… But I saw it… Just for a moment I saw how it looked like…
-Well that's just… poetry brother.. You should write a song about it! (Ironic tone)
-Yeah Yeah… I know what you're saying… Poor suicidal rock star… But I've seen something real…. I've seen the TRUTH!
-No… That's not the truth… You wanna know the truth? The truth is that right now you've got a choice… You can keep on drinking or you can come with me(and continues with the storyline)




On a bench. The same rich man's assistant and a musician who used to be a physicists in another life. Musician begins the discussion.

-Do you believe in love at first sight Mr. Hume (the assistant)?
-(Laughs politely) Excuse me?
-First time I saw her I was walking by this museum a few weeks ago.. She.. She works here, she was on her lunch break.. She was eating a chocolate bar… She's got these incredible Blue Blue eyes, red hair… And… As soon as I saw her… Right in that moment, it was like…. It was like I already loved her.
-(Nods)
-And THAT'S when things got WEIRD… (Takes out a brown notepad) That same night after I saw that woman (Opens the notepad onto a double page) I woke up and I wrote this (Shows the assistant the page) …
-So … What is this?
-I'm a musician… I have NO idea… SO I took it to a friend of mine, he's a math whizz, he said: This is Quantum Mechanics.. He said: These equations, were so advanced, that only someone who's been studying Physics their Entire life… Could have put up with them…
-So what do they mean?
-Ok, imagine something terrible was about to happen, something catastrophic, and the only way to stop it was to release a huge amount of energy, like setting up a nuclear bomb!
-You.. want to set up a nuclear bomb (ironic tone)
-Listen.. What if… What if ALL THIS wasn't supposed to be our live?…. What If we had some other life… and for some reason we changed things… I don't want to set up a nuclear bomb Mr. Hume… I think [It's already been done].
… (skipping some stuff)
-It happened to you too didn't it? You felt it!
-I don't know… I don't know what I felt..
-Yes…You do… You felt love
- That's impossible because… I don't know ANYTHING about this woman. I don't know… I don't know where she is. I don't even know If she exists… She is… She is an idea…

6.4.10

Read this twice

5 επολοηθήκαν πίσω
The pink one is the scary one. It's were lights go off and on and it's the one that stops in the middle of nowhere with no notice just to crack you up, and then goes on again! Oh and freaky noises! Let's not forget the freaky noises.
The yellow one is the unstable one. One out of the three days you can't use it. Can't depend on it. Nop. Can't. IT WILL LET YOU DOOOOWN!
The brown one gets you home... Whatever home may mean to you. I like this one.
The red one is rarely used! Pff, and it was supposedly created with the idea of it being used the most, hence the name... Bollocks.
The gray one is the one with the attitude. The chic one. But deep inside it's just a copy-cat of all the rest.
The black one... Oh the black one! ... No seriously what's on with the black one? It's so confusing! Shish! Not really in the liking for it. I prefer simplicity.
The blue one's the fun one. It's got the name! Hours and hours of entertainment pronouncing it (yeah, I'm easily amused)
But the most memorable one, were harsh goodbyes pinch your heart and hugs given there make you cry all night... The one that makes you realize that the so famous 'gap' - that subliminally wonders your brain eternally after visiting all those colors - is a mental one. And it's real. And it's painful. Bitter, agonizing, heartbreaking (and I can keep on scribbling down emotions all day If i wanted to) ...is the green one.




Why do I MIND the fucking gap so much?




P.S. Fuck, my blog is so depressing and difficult to understand O_o Ey, you don't have to read it, it's not like i'm forcing you.

29.3.10

Gossebumps

3 επολοηθήκαν πίσω
Apologizing.
Comes and goes everyday. With a stumble, a broken plate, a push or a fall. It's a way of interacting with our species and it occures so frequently... Sooo frequently that one could say that it has lost it's meaning almost completely.

But then again, comes those days that you receive one that is so true, so through the heart; that you get goosebumps all over. One that makes you truely feel that they care,that they've been surely having some thinking (a quite rare phenomenom to be honest) and that even though it was difficult to be done, it was done...

I reacted with an innocent smile, how would you?

P.S. I'm in the city were Skins was made! :D
P.S.2. Why am I asking you questions?! Shtupid shtupid shtupid thing to do.

23.3.10

Autoemotions

3 επολοηθήκαν πίσω
I've got this urge lately to kick σκατοstraight by the balls. Make him groan and squeeckle from pain. It's this emotion of frustration that comes by itself. I can't really control it. It's not realy my fault anyway. I'm sitting here watching that fucker laugh while he shows off his knowladge on massaging. He constantly has to show off something. Seriously, I want to kick his ass! But I can't ... Cause he's a friend, and a good one.

21.3.10

Makes me dance to portishead

4 επολοηθήκαν πίσω
I think big posts don't suit me. Not gonna happen again. Keep it short from now on. For example:
Had fun last night. Got a ride out, didn't take my car. Ate my typical chicken fingers. The honey-mustard sauce makes me cum. Weed makes my friend puke three times. It makes me stand up and dance to Portishead. I felt hopeless, then I laughed. My blue pant's zipper and button broke. Gay D tried to lower my pants thrice. He failed. Clubbing was boring. Then a guy got me some absolute north. We made out. Interesting. Tongue piercing is cool. Got another ride home. Slept. Woke up. Tried to study for my test. The internet seduced me. End.

And now, uniquely, my post ends with a music video.



P.S. I hope you get irony.
P.S.2 No, the words in bold don't make a sentence when you add them together.
PS.3 Cool, i feel like i'm living an episode from 'Skins'

19.3.10

In the mood for ranting: "Sanctuary"

2 επολοηθήκαν πίσω
Being a member of a society is a warming feeling, you experience acceptance and your environment resembles a known sensation resulting in consequent emotions of security, assurance and ease of mind. It’s a necessity for every human being to ‘belong’, as is the survival instinct on every earthly organism. But is grouping and dividing ourselves up...necessary?
Sanctuary. A sanctuary is the place where your cozy blanket is eagerly waiting for you on the glowing sofa, is the place where roses have no horns and there are no humans around you, but loved ones.
A utopia.
But how is such a difficult task as defining a sanctuary done? Humans, taking it into their strike, tend to take notice in the little details that differentiate a human from another human (as the number one differentiates from the number eleven), giving rise to the millions of communities that are now operating consciously - and sometimes in secrecy from the mental understanding - . Sight, smell and hearing can identify the grouping which may be through a tribe, a religious group, a nation, a sexual orientation, appearance etc. In this way, we release ourselves from making the effort of relating to our environment by basically forcing our environment to relate to us, in a desperate try to find our sole sanctuary that is of perfect state.
What we, as humans, do not understand though, is that through this task that we undertake, we do not edify the world but rather do the exact opposite. We destroy our own race by slowly creating monsters of extremism. There’s never going to be an equal and fair distribution of organisms within all capital-communities and this will always lead to conflicts, acts of racism, and dehumanization. Not a sanctuary. If you take the time to consider our history, you will come to the realization that most man-made destructions were the cause of extreme reactions towards ‘foreign’ communities. It’s our very own actions that lead to the formation of this alienation between us. We cannot relate easily, firstly because we fail to even try to do so and secondly because we are too stubborn to let go of our old ideologies thinking that this would mean defeat of our own standards.
Sanctuary. It’s very easy to have a proper sanctuary. But in order to reach to that level of easiness, a load of hard preliminary work has to be handled in order to pass the message that we shouldn’t force the environment to relate to us, but the other way around. One could say that this is a rather idealistic approach to solving the global problems of self-destruction, but knowing me and how romantic my ideas can get, I believe that this can be achieved. Slowly. At the end of the story, the number one and the number eleven aren’t so different are they? With a small degree of effort, by seizing on believing on the quite hopeless idea that we were naturally formed to be self destructive and that we can’t help otherwise, and by slowly releasing our past; we can steadily form our utopia.
Sanctuary. It can eventually be found all around us. Under a pine tree in Turkey. By the company of a stranger. Through the eyes of a Christian, a Buddhist or a Jew. By means of homosexuality or heterosexuality, by virtue of a black or a white color for the skin or in the arms of a female or a male. We just need to understand that we are dealing with one race, our own race, and then we will discover that dividing or grouping up is NOT necessary; because we are already in a society we can call our sanctuary. The whole of the human nation.

15.3.10

Gay Chicken

2 επολοηθήκαν πίσω
So, what do British straight boys do on their free time?
Play cricket? Indulge in a boiling cuppa' tea? Watch Mary Poppins on blu ray?
No.
They make out in 'Gay Chicken'!
To be honest, it's kinda hot watching two straightoes wallow in homosexual activities. Cause they all deep, deep... deep deep deep inside wish they were more like us!


But of course they'll always fancy girls no matter what... or will they? These two.. gals seem to be enjoying it ... :



Now I would pay with my gut to see two Cypriots do that!
Pussies.

P.S. Σκατοstraight, if you're reading this then I predict a lot of ass whipping in the near future you lousy promise keeper.

14.3.10

Desolate

1 επολοηθήκαν πίσω
I missed being called nicknames.
Warm nicknames, benevolent, humane.. amorous nicknames.
It's so weird. It's like a drug, you never really have any physical pine for it, until you try it for the first time.. Then you can't live without it.
I've never felt lonely, until I experienced otherwise. And now I can't live without.

Plus I feel so suppressed by time that I'll explode. Three months left until I recruit in the army and it feels like I only got three months to live. I've done stuff with my life in such a short period of time that I haven't ever done in my 18 years of living... And my friends are starting to notice the changes.
Am I being irrational?

P.S. I've been playing outside my project ... again. Just messing around... You know how it goes... experimenting with my camera. Anyway, I wanted to post something so here it goes:

9.3.10

Clearing

1 επολοηθήκαν πίσω
I've been discovered by Σκατοstraight.
Initiating clearing process, NOW.
...
Clearing process loading...
...
DONE

7.3.10

Disappointment

1 επολοηθήκαν πίσω
I don't get pissed easily... but disappointed? Woof, all the time!
This, of course, is a consequence of the function of expecting too much from people.
I always expect too much from people.
I have this crazy policy stuck in my mind, that everyone is good until proven otherwise.
Why don't I just follow the reverse? That'd be convenient would it not? Hating everyone, expecting nothing from anyone and trusting no-one, until proven otherwise.
That could possibly lead me into a never ending cycle of friendliness doom, and possibly end up with no friends at all, but at least I'd never end up being disappointed again.

But of course, knowing me, I'd prefer being let down frequently than being alone.
D.W.M:
Don't tell the others that! They'd think I'm soft!
Don't worry, I won't leak a word.

3.3.10

I forgive the postmen

1 επολοηθήκαν πίσω
YOU, mister.. Just made my day!

And tell you the truth this has been a pretty awesome week.
Some stunningly cool stuff happened .. (lol @ stunningly cool!)
I felt a few steps closed to independence with my newly received driving license.
Had a breathtakingly fun weekend catching up with old relationships.
Cleared up some frustratingly obscure events of which I will post later.
Accidentally came out to my art tutor... fun fun fun!
AND I came closer than ever, to an already good friend of mine.

Though by far I may say this has been the climax.
I may never read the words that were intended for me, never appreciate the work done or never feel the piece of paper you felt, but trust me when I tell you that my heart grew an inch further out of the excitement...

So, Thank You!

P.S. I got a feeling I'm being all cheesy... But again that's just me!.. "Ξεπέρασέ το!"

25.2.10

Ο καιρός χωρίς την Πετρούλα

0 επολοηθήκαν πίσω
Εχτες ήταν τόσο πυρά που ειμουν έτοιμος να βάλω μαγιό τζε να φκώ για κολύμπι.

Σήμερα κολυμπώ τζε με τα ρούχα, εν χριαζετε να κάμω κάτι! Welcome to sudden climate change and global warming!

20.2.10

Αης αης μπεημπη

3 επολοηθήκαν πίσω
Τζε έτσι για να χαλάρωσω λιο το mood που έπεσεν, έπεσεν πάτο, τζαμέ που εν πατά κανένας, ούτε σαρανταποδαρούσα... Πήγα iceskating για πρώτη φορά στην ζωή μου σήμερα! Χαβ α λουκ!




Ε τι; Εθέλατε τζε πιρουεττα;

Δύμετρος άντρακλας

2 επολοηθήκαν πίσω
Είμαι εγώ αδύναμος; Οι πείτε μου! ΕΊΜΑΙ ΕΓΩ ΑΔΥΝΑΜΟΣ; ok καλά μπορεί να είμαι , αλλά εν ανάγκη να το έχω τζε στην ντουντουκα;
Νε τον γιο μου, μπορείς να με σπάσεις στο ξύλο ξέρω το, πρέπει δηλαδή να το παραδεχτω τζιολας για να νιώσω ακόμα πιο άσχημα ότι είμαι έτσι fragile; Εντζε ότι εννα πάω στο δωμάτιο μου να κλαίω με τες ώρες, έλεος, απλά εν η φάση του ότι κάποιες φορές εν θέλεις να είσαι όσο χαμηλά όσο νιώθεις ή σε κάνουν να νιώθεις. Γ'αυτό πεζεις τον σκληρό τον άντρα τον δυμετρον με τες αλυσίδες στο λεμο. Τζινον που όυλοι έχουμε στην φαντασία μας τζε θέλουμεν να γίνουμε. Εννεν; Εννε όυλοι που θέλουμε να είμαστε λιο πιο ανεσθητοι απ'οτι είμαστε; Γι'αυτό τζε εγώ μπορώ να σε βάλω που κάτω (γριστος τι κυπριακό πράμα lol) Γι'αυτό τζε εγώ εν επεθύμησα την αμερικανού φίλη μου, γι'αυτό τζε εγώ ΜΠΟΡΩ να ζήσω τελια μόνος, χωρις κανένα μα κανένα δίπλα μου, ούτε φίλους, [... LINK ...], τζε γι'αυτό εγώ εν πλυγώθηκα όταν μου είπες καθαρά ότι πεζεις μαζί μου απλά τζε μόνο επειδή «αρέσκη μου η σημασία».

17.2.10

Advice, like youth, probably just wasted on the youth

2 επολοηθήκαν πίσω
I've been searching for a motto of life to publish on my apoliterion and school's anual publication under my 4x5 photo these last few days and I came upon this article by Mary Schmich. It was published in 1997 but came to be popular the next year, when a guy named Baz Luhrmann made this into a song.
I'm not very keen onto allowing others to realize how emotional I can get (/am) but the anonymity of this blog allows me to state clearly what an impact this left. It made me think of time and how unforgiving it can get, it made me realize how strong relations can easily shatter because of third party reasons, how the power and beauty of youth is slowly and permanently vanishing, it made me regret for all the things I said 'no' to and glorify the ones that I endorsed, made me think twice for the things I've got for granted (such as my parents) and it sorta made me worry for the future. It's that aura you feel when you're next to a fierce beach at night combined with the feeling you get after a meaningful movie.
And then I made a promise to myself.
That I WILL be wearing more sunscreen from now on